ไปเกาะล้านคราวนี้มีแต่เรื่องน่าประทับใจ

เหตุเกิดจากการที่ผมไปซ้ำร้านกาแฟร้านนึงที่เคยไปมาแล้วก่อนหน้านี้ ชื่อร้านว่า SheeVa Cafe ที่พัทยา แล้วผมกับแฟนก็สั่งกาแฟตามปกติ แล้วก็จ่ายเงินค่ากาแฟเรียบร้อยก็มานั่งรอกาแฟที่โต๊ะ บังเอิ๊ญเหลือบไปเห็นโลโก้ bitcoin แล้วก็ QR code อันนึง เลยเกิดความสงสัยว่าร้านนี้รับ bitcoin ด้วยหรอวะ มาคราวแล้วไม่เห็นจะมี เลยเดินไปร้านขนมข้าง ๆ ที่เหมือนจะเป็นเจ้าของเดียวกันแล้วก็สั่งขนม ในร้านขนมก็มี QR code รูปแบบเดียวกัน ตอนจะจ่ายเงินผมเลยบอกว่าขอโอนเป็น bitcoin นะครับ สรุปว่าโอนได้เว้ยยย ประทับใจมากกก แล้วหลังจากนี้ไม่กี่นาที ก็มีเรื่องน่าประทับใจเต็มไปหมด ไว้เดี๋ยวผมมาเล่าต่อ อิอิ #siamstr

เช้าวันอาทิตย์ที่งาน #TBC2024 คุณอาจต้องเลือกระหว่าง ToffeeCake กับ Jimmy Song

5555555 จั่วหัวมาน่าหมั่นไส้ฉิบหาย อย่าถือสากันนะ

ปีนี้ที่ร้านทำขนมมาขายพอ ๆ กับปีที่แล้ว ผมเองเดาไม่ถูกว่าต้องเตรียมขนมมากน้อยขนาดไหน แต่ก็ไม่สำคัญหรอก เพราะนี่คือเต็มกำลังผลิตของ 1 สาขาที่พนักงานเริ่มเข้างานตั้งแต่ตี 3 และขนมออกมา 6 โมงครึ่งแล้ว (ปกติเข้างานตี 5) ยังไงก็มาได้เท่านี้แหละ ซึ่งนับเฉพาะ toffee cake ก็ 500 กว่าชิ้นต่อวันแล้วนะ

กำลังผลิตขนาดนี้ มีไม่กี่ร้านในชลบุรีที่ทำได้ เราสามารถรองรับออร์เดอร์ระดับหลายพันชิ้นจากโรงงานได้ แต่นั่นก็มาจากหลายสาขา และไม่ใช่เช้าขนาดนี้

และด้วย game theory เท่านั้น ที่ทำให้มันเป็นไปได้ ผมคงไม่สามารถขอให้น้อง ๆ ตื่นมาตั้งแต่ตี 2 ครึ่ง 2 วันติดกันเพื่อมาทำขนมให้ผมเอาไปใช้งานสนุก ๆ ยิ่งโดยเฉพาะวันเสาร์-อาทิตย์ ซึ่งเป็นวันที่งานที่ร้านหนักมากพออยู่แล้ว มันคงไม่ใช่แค่เรื่องของความมีน้ำใจให้องค์กรอย่างเดียวแน่นอน แต่ก็ต้องถือว่าน้อง ๆ ใจกันพอสมควร ตอนผมขอไม่มีอิดออดกันซักคำ

อย่างไรก็ตาม “ขนมไม่พอ” ไม่พอแบบไม่พอเลยซักนิด

วันแรก toffee cake หมดตั้งแต่ 11 โมง ส่วนเค้กกล้วยหอมและคุกกี้ก็ทยอยหมดไปตอนบ่ายสาม (จริง ๆ ทั้ง 2 อย่างเป็นแรร์ไอเทมของที่ร้านนะ เพราะกำลังผลิตน้อยกว่าเยอะ) ผมเองเริ่มรู้สึกไม่ค่อยดีแล้ว เพราะมีคนมาที่บูธแล้วผิดหวังหลายราย

ผมแอบหวังว่าวันที่สองอาจจะอยู่นานกว่านี้หน่อย เพราะหลาย ๆ คนคงซื้อกันไปวันแรกแล้ว

ผิดคาดอย่างแรง..!!

ผมตื่นด้วยเสียงเตือนจากโทรศัพท์ว่ามียอดไลท์นิ่งเข้า น่าจะเกือบ ๆ 8 โมงมั้ง (คืนก่อนแจ๊คพาผมทัวร์ถึงตี 2 กว่าจะถึงห้องได้อาบน้ำนอนก็เกือบตี 3)

แล้วเสียงเตือนก็ดังถี่ขึ้นเรื่อย ๆ จนถึงตอนที่ผมถึงงาน ยันผมเข้าฮอลล์ไปฟัง Jimmy Song ผมกระวนกระวายใจจนทนไม่ไหว ต้องออกมาดูที่บูธ แล้วก็พบว่าขนมหมดแล้ว นั่นมันเพิ่ง 9 โมงเองนะ

เฮ้ย..วันอาทิตย์เช้า คนก็ยังไม่ได้เยอะซะหน่อย!!

เฮ้ย..ไม่เข้าไปฟัง surprise ของงานกันเหรอ Jimmy Song เลยนะเว้ย!!

เฮ้ย..แล้วจะซื้อขนมตั้งแต่เช้าแล้วถือเดินไปเดินมาตลอดทั้งวันเลยเหรอ!!!

ใจจริง ๆ ผมดีใจและประทับใจลูกค้าทุกคนมาก พวกท่านให้เกียรติและให้ priority กับร้านเรามาก ผมขอบคุณจากใจจริง ๆ

แต่ผมรู้ดีว่าแบบนี้ไม่เป็นผลดีกับผู้จัดแน่นอน ผมรู้ดีว่าภาพที่ออกไปมันจำเป็นต้องดูดี มันควรจะต้องมีบูธเยอะ ๆ มีของเยอะ ๆ มีคนมุงเยอะ ๆ แต่นี่มาถึงบูธเราโล่ง ๆ ไม่มีของ ไม่มีคน ภาพมันเสียหมด

ผมรีบไปขอโทษ อ.โบว์ และแจ๊คทันที ทั้งสองคนไม่มีใครคิดเหมือนเรา ไม่มีใครสนใจภาพ และตอบเหมือนกันคือดีใจกับผมมาก ๆ ด้วยความจริงใจด้วยผมสัมผัสได้ ไม่ใช่แค่บอกว่าไม่เป็นไรแบบผ่าน ๆ

ผมมานั่งคิดถึงข้อผิดพลาดของตัวเอง ความตั้งใจเดิมตั้งแต่ปีที่แล้วคือเอาขนมมาแจก แต่ให้ได้ใช้ไลท์นิ่งซักหน่อยจะได้สนุก ๆ กัน ซึ่งปีนี้ผมก็ทำเช่นเดิม แต่ความรับรู้ถึงตัวขนมร้านเราต่างจากเดิมไปเยอะ มันไม่ได้ทำหน้าที่เป็นเหมือนขนมทานเล่นในงานคนละนิด ๆ หน่อย ๆ เหมือนปีที่แล้ว

มันผิดที่ผมเองเลย ของมีจำกัด ความต้องการมีมากขึ้น ผมดันไปแทรกแซงราคา คิดน้อยไป ถ้าผมได้ทันคิดเรื่องนี้แต่แรกผมจะไม่ตั้งราคานี้ ไม่ใช่เพื่อให้ผมได้ยอดขายเยอะขึ้นนะ แต่เพื่อให้คนส่วนใหญ่ได้ทานอย่างที่ผมตั้งใจไว้ตอนแรก

คุยกับพี่เดชา พี่เดชาบอก “แบบนี้เรียกลูกค้าอราบิทราชขนมคุณ” 5555555

อย่าเพิ่งโกรธกัน ถือว่าผมขออนุญาตเล่าให้ฟังอย่างตรงไปตรงมาละกัน

อีกเรื่องที่น่าสนใจมาก

ปีที่แล้ว ผมมียอดการใช้ไลท์นิ่งที่บูธอยู่ 91 ครั้ง มีลูกค้าประมาณเกือบครึ่งที่ไม่มี LN wallet และอีกส่วนหนึ่งเลยถามว่า lightning คืออะไร (มีหลายคนที่เปิดแอป exchange ขึ้นมาเพื่อจะซื้อขนมด้วย)

ปีนี้มียอดใช้ LN รวม 2 วันอยู่ 261 ครั้ง (ยังไม่ได้หักที่ gen QR ผิดนะ น่าจะซัก 20) ตัวเลขต่อวันอาจดูเติบโตไม่เยอะ เพราะแต่ละบิลซื้อเยอะพอสมควร แต่ที่ชัดเจนเลย ไม่มีใครเลยที่ไม่มี LN wallet เข้ามาที่บูธ ไม่ต้องพูดถึงว่าถามว่า LN คืออะไร