ทำพังไปสามรอบ กว่าจะได้เกือบจุ๊อย่างที่ต้องการ
ออกจากบ้านบ้างอะไรบ้าง
#CoffeeChain
"ผมไม่ค่อยแน่ใจว่าการค้าเสรีที่นักวางแผนภาครัฐพูดถึงในการเชื่อมโยงก่อนหน้านี้มีความหมายว่าอย่างไร แต่เราสามารถมั่นใจได้เลยว่ามีอะไรบ้างที่พวกเขาไม่ได้หมายความถึง พวกเขาไม่ได้หมายถึงเสรีภาพของปัจเจกบุคคลในการซื้อและขาย ปล่อยกู้และขอกู้ ที่ราคาหรืออัตราใด ๆ ที่เห็นสมควร และในสถานที่ใด ๆ ที่เห็นว่าจะทำกำไรได้สูงสุด พวกเขาไม่ได้หมายถึงเสรีภาพของพลเมืองตาดำ ๆ ในการเพาะปลูกพืชผลประเภทใด ๆ ได้มากเท่าที่อยากได้ เดินทางไปมาตามที่อยากไป ลงหลักปักฐานในที่ที่อยากอยู่ พกพาทุนและทรัพย์สินอื่นติดตัวไปตามที่อยากทำ ผมเดาว่าคนพวกนี้คงหมายถึงเสรีภาพของเจ้าหน้าที่รัฐในการตัดสินใจอะไร ๆ แทนประชาชน และกล่อมประชาชนว่าหากเชื่อฟังพวกเขาอย่างว่านอนสอนง่ายก็จะได้รับรางวัลเป็นคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น ทว่าหากนักวางแผนพวกนี้ประสบความสำเร็จในการผูกโยงแนวคิดการร่วมมือข้ามชาติเข้ากับแนวคิดการขยายบทบาทของรัฐเข้าควบคุมและครอบงำแง่มุมทางเศรษฐกิจของชีวิต การควบคุมระดับนานาชาติในอนาคตก็คงหนีไม่พ้นการซ้ำรอยเดิมในอดีต ซึ่งในกรณีเช่นนั้นคุณภาพชีวิตของประชาชนมีแต่จะถดถอยลง เสรีภาพของพวกเขาก็เช่นกัน"
ย่อหน้าสุดท้ายของบทที่ 16
Economic in One Lesson
Emotional ชิบหายเลย
#Siamstr
อ่าาาาา มันก็ไม่เชิงว่าจะเป็นอย่างนั้นน่ะนะ...
เงินที่ดี เดิมทีไม่มีค่า
โน๊ตนี้ไม่มีอะไร แค่จะบอกว่า
กำลังกลับแล้วนะ!
ไม่รู้ทำไมคนเขมรชอบกินขนมปัง
ถ้าให้เดาคงเป็นอิทธิพลจากการเคยตกเป็นเมืองขึ้นของฝั่งเศส และไอเดียการ mix & match ขนมปังเข้ากับสิ่งต่างๆ ก็น่าสนใจมาก
อย่างอันนี้ เป็นขนมปังฝรั่งเศสหั่นมาเป็นชิ้นพร้อมทาน กินคู่กับน้ำซุปเนื้อที่คิดอยู่นานว่ารสชาติเหมือนอะไร
กินไปครึ่งชามถึงได้นึกออกว่ามันคือน้ำข้าวซอยนี่หว่า
ข้าวซอยนี่ก็มาจากปากี ผ่านพม่าเข้ามาทางตอนเหนือของไทย มาเจอกับขนมปังที่เขมรได้ไงช่างน่าอัศจรรย์ เข้ากันแบบไม่มีที่ติ ไม่ต้องปรุงเพิ่มเลย
ชุดนี้ 3 USD = 12000 KHR
#Siamstr
เบื่อนิทานลิงแล้วโว้ย ขออย่างอื่นที่ไม่เคยเห็นหน่อยยยยยย
ผมและช่างไทยที่มาด้วยกัน ณ ร้านลูกชิ้นแห่งหนึ่ง
ช่าง: *ชี้ลูกชิ้น* How much ๆ
แม่ค้า: ...?
ช่าง: *หันมามองหน้าขิง*
ขิง: *เกาหัวแกร่กๆ*
ขิง: เอ่อ... เท่าไหร่...
แม่ค้า: 3 ไม้ 50
ขิง: เอ้า พูดไทยได้ สบายแล้ว
ขิง: ราคาเงินไทยหรอ
แม่ค้า: ใช่แล้วๆ
ขิง: งั้นรับเงินไทยมั้ย? (USD กับ KHR ใกล้หมด)
แม่ค้า: รับค่ะๆ
ช่าง: *ล้วงกระเป๋า*
ช่าง: *หยิบแบงค์ 100 THB* มีเงินทอนมั้ย?
แม่ค้า: ไม่มีอะ
ช่าง: งั้นทอนเป็นดอลลาร์หรือเรียลได้ไหม
แม่ค้า: ถ้าหนูทอนงั้นพี่ขาดทุนนะ...
ขิง: งั้นเอางี้
ขิง: *หยิบออกมา 1 USD* อันนี้ 35 บาทใช่ไหม?
แม่ค้า: ไม่ใช่ อันนี้ 40 บาท
ขิง: *หยิบออกมาอีก 1000 KHR* งั้นบวกอันนี้เป็น 50 บาทไหม
แม่ค้า: ใช่ๆ
ขิง: โอเค งั้นตามนี้เลย
สรุป
ลูกชิ้น 3 ไม้ ตกลงราคาเป็น THB ชำระหนี้เป็น USD ผสม KHR และคนไทยสองคนมีหนี้สินต่อกันในหน่วย THB
ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นใน tx เดียว
#Siamstr
