خیلی خندهداره که با گم شدن کلید پرایوتت هیچوقت نمیتونی به اکانتت دسترسی پیداکنی.
تو ماستودون هم اکانت ساختم، بالاخره باید تست کنم ببینم کدوم برای یکجانشینی بهتره.
آهسته و پیوسته خوبه اما واسه ۱۸ سالگی.
اینجا محدودیت کاراکتر نداره نه؟ میشه یه رمان درباره بدبختیامون بدون تکهتکه شدن نوشت.
نمیخوام هیچجا باشم در عین حال دوست دارم همهجا باشم.
ولی قبلنا وریفای شدن اینجا خیلی راحتتر بود، اون آیریس براحتی تیک رو با ثبت یوزرنیم میداد الان میگه حداقل با ۸ کاراکتری باشه و این حرفا، یسری هم که پولی شده، همه این تغییرا در عرض ۴ ماه اتفاق افتاد که اینجا نبودم.
تیک آبیمم گرفتم، حالا چی ژوزه؟
اینجا همه دنبال پول درآوردنن، من ساده فقط میخوام غر بزنم.
بسکه ظرف نشستم خونه بوی زبالهٔ هستهای گرفته.
این حال کثافتی که بر من مستولی شده رو نمیتونم.
من الان با پلبستر هستم، یوزر اینترفیسش خیلی خوبه، کاش رو این یه حرکتی بشه زد.
بلواسکای هم خوبه.
هرچه بیشتر میبینمت،
احتیاجم به ندیدنت بیشتر میشود.
وقتی عصبانی و پولدارم آدم خطرناکیم.
به چه خفت و کثافتی افتادیم.
خنکی رو احساس میکنم.
هیچکدوم از اپهای نوستر زبانهای راست به چپ رو درست ساپورت نمیکنن.
ایلان ماسک داره میرینه تو توییتر.
Talking to the atmosphere.