จำได้ว่าเด็ก ๆ ผู้ใหญ่ที่บ้านจะพาไปซื้อของเข้าบ้านด้วย เราก็ซึมซับมาว่าทำไมเลือกยี่ห้อนี้ มีโปร ซื้อเยอะถูกกว่า ไปซื้อร้านนั้นถูกและดีกว่า บลา ๆ

กับอีกช่วงนึงคือแม่ตามใจให้ซื้อของเล่นมาก เป็นตะกร้าใหญ่เลย หลังจากนั้นไม่กี่ปีเป็นช่วงเงินตึงมือด้วยสภาพเศรษฐกิจแล้วแม่พูดขึ้นมาว่านี่ของเล่นตะกร้านี้รวม ๆ กันเป็นหมื่นเลยนะ กินอยู่ได้หลายวัน เราในวัยประมาณ 8-9 ขวบสะอึกเลย

เด็กน้อยในวันนั้น กลายเป็นสาววัยกลางคนขี้งกในบางเรื่อง (และมือเติบในบางเรื่องเช่นกันค่ะ) ทำงานก๊อก ๆ แก๊ก ๆ ไม่ค่อยซื้อเครื่องดื่มคาเฟอีนราคา 60 บาท+ เน้นเดินแทนขึ้นมอเตอร์ไซค์ ไม่ค่อยกินของหรู กินข้างทางเน้นโปรตีน ไม่มีแบรนด์เนม เก็บออมใน bitcoin ค่ะ 😄