เพิ่งได้ดูหลานม่า

จำไม่ได้แล้วว่าเคยร้องไห้แงแบบนี้นานแค่ไหนแล้ว ร้องจนต้องตั้งสติพยายามหยุดร้องให้ได้

อาม่าในเรื่องคือหน้าและบุคลิกเหมือนแม่มากๆ แต่ละโมเม้นทำให้นึกถึงแม่ตลอดเวลา

ซีนที่เอ็มไปหาม่าที่บ้านพักคนชรานี่คือ ร้องมุแง้เลยย

หนังไม่ได้มีประเด็นอะไรซับซ้อน มันแค่เผยให้เห็นรอยร้าวของความแตกแยกในครอบครัวในยุคที่ไวรัสเฟียตแพร่ไปทั่วทุกที่

ถ้าผมไม่ได้เข้าใจระบบเฟียต ผมคงไม่เศร้าเท่านี้ 🥹

เรากำลังจะได้เจอเหตุการณ์แบบเดียวกันในหนัง

สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ เวลา

อาม่าต้องการแค่ เวลา แต่มันถูกขโมยไปจากลูกหลานทุกคน จนแทบไม่เหลือมาให้แม้กระทั้งตัวเอง

#siamstr