สวัสดียามสาย ๆ วันเสาร์

หลังจากเมื่อวานที่เป็นวันเกิดเราและมีหลาย ๆ ท่านเข้ามาอวยพรและซื้อขนม/อาหารให้มากมาย ต้องขอบคุณเป็นอย่างมากและขอให้สิ่งดี ๆ return กลับไปสู่ทุกท่านเช่นกัน

วันเกิดปีนี้ของเราเรียบง่ายมาก คือตื่นไปทำงาน เจอเค้กพ่อ พี่ไลน์มาชวนกินข้าววันหยุด รับคำอวยพรจากเพื่อนร่วมงาน ได้รับคำขอบคุณเมื่อส่งต่องานให้ทีม โดนหงุดหงิดใส่เมื่อทำงานผิด 🤣เจ้านายอวยพรและซื้อเค้กให้ พี่HR อาสาวิ่งไปซื้อเค้กแทนเจ้านาย หิ้วเค้กขึ้น BTS กลับบ้าน ระหว่างทางซื้อเสือร้องไห้ร้านประจำและเบียร์กลับมานั่งกินที่บ้านดู Netflix กินหอยแครงลวกที่พี่สาวซื้อมาให้ และหมูสะเต๊ะปริมาณมหาศาลที่พ่อซื้อมาเพิ่ม แบ่งเค้กที่ได้มาให้สมาชิกที่บ้าน เรากินเค้กที่พ่อซื้อมาให้ น้ำตาลพุ่งหน่อย ๆ ไถ social media จนตี 2 กว่า ๆ ก็เข้านอน

แต่เราชอบแบบนี้อะ ไม่ชอบความหวือหวา ชอบความเป็นเส้นตรงที่จืดชืดแบบนี้แฮะ มีความสุข

สังเกตอีกอย่างคือเราไม่ค่อยอินกับการตั้งหน้าตั้งตารอว่าใครจะมาอวยพรมากเท่าตอนวัยรุ่น มันก็แค่วันวันนึงที่มีอาหารมาให้เรามากกว่าปกติ 555 และมี reflection ขึ้นมาในหัวมากกว่าวันอื่น ๆ ก็เท่านั้นเอง

ถ้าอ้างอิงจากหนังสือเล่มโปรดของเราตลอดกาลอย่าง 'เพราะเป็นวัยรุ่นจึงเจ็บปวด' ของคิมรันโด ณ ตอนนี้นาฬิกาชีวิตของเราเพิ่งจะ 9.36 น. เอง เพิ่งเริ่มงานได้ซักพัก และถ้านาฬิกาเรือนนี้ยังไม่พังไปก่อนวันอันควร เรายังเหลือเวลาอีกมากกว่าจะหมดวัน แต่ก็อย่าเอื่อยไป อย่าใจร้อน ค่อยเป็นค่อยไป แต่อย่าใช้เวลาไปโดยเปล่าประโยชน์มากเกินไป (contrast ในตัวเองเหลือเกินวัยรุ่น)

ปล. กะจะถ่ายชิลล์ ๆ โชว์แก้ว นังหมาขาวมันก็ช็อตฟีลซะได้ วุ้ย!!!

#Siamstr