ไม่เมาเหล้าแล้วแต่เรายังเมารัก

สุดจะหักห้ามจิตคิดไฉน

ถึงเมาเหล้าเช้าสายก็หายไป

แต่เมาใจนี้ประจำทุกค่ำคืน

เป็นที่รู้กันดีในหมู่คนติดตามเรื่องราวของ“สุนทรภู่”ยอดกวีเอกแห่งสยามว่า ท่านเป็นนักดื่ม (เหล้า) ตัวฉกาจชนิดหาตัวจับยาก (เรื่องราวการเมาเหล้าของท่าน ผมได้กล่าวถึงไว้ในตอนที่แล้ว) ทว่าต่อให้เมาเหล้าหนักขนาดไหน ท่านว่ามันก็ยังสู้อาการ “เมารัก” ไม่ได้ เมารัก...

ว่ากันว่าตอนที่สุนทรภู่เริ่มเข้าสู่วัยกำดัดไปจนถึงวัยกลางคน คงจะหน้าตาดี แต่นั่นก็คงไม่เท่ากับความสามารถทางคารมเจ้าบทเจ้ากลอนของท่าน ฉะนั้นเมื่อคารมเป็นต่อ รูปหล่อไม่เป็นรอง ชั่วชีวิตของสุนทรภู่โดยเฉพาะในวัยหนุ่มจึงมีสาวๆเข้ามาพัวพันอยู่ไม่ได้ขาด

ตอนหนึ่ง ในนิราศภูเขาทอง

เมารัก เมาอักษร

ไม่สนับสนุนการดื่มเหล้าเบียร์

#m=image%2Fjpeg&dim=750x1000&blurhash=_CFFT%5D9DV%3FkrRi-Sog0Z-M9aI%5BV%3FWAS6%7EEIAkBxtxtI%3DRj-o-l%25LICR%2BkWWCS0x%5BM%7DniNGIpnjMcIUtSb%5EWUjEWr_1xukYM%7Bng%24%24S5n%23R%2BIrt5aeaKoJIVogt5offkofof&x=cb99733b41198ea561a5eae0e32393a509a03b63bd814628d2527cedb75447c7

#กลอนไทย

#827485

#Samila

- IPA English Style -

reference

ปิ่น บุตรี