แค่เรื่องเล่าจากคนที่ยังเดินอยู่บนทางธรรมะ…

ผมเคยหันหลังให้พุทธศาสนา

ไม่ใช่เพราะไม่ศรัทธา แต่เพราะติดใจบางเรื่องเล็ก ๆ อย่าง “ดอกบัวเจ็ดดอก”

มันฟังดูแปลก และผมก็รู้สึกว่า ถ้าเรื่องแค่นี้ยังไม่เข้าใจ จะไว้ใจอย่างอื่นได้ยังไง?

ช่วงหนึ่งผมเห็นคนมากมายทะเลาะกันด้วยพระไตรปิฏกคนละฉบับ

ฟังดูเหมือนศรัทธา แต่บางครั้งมันกลายเป็นการแข่งขัน

เล่มที่ดูจะ “ชนะ” ในวันหนึ่ง พอเวลาผ่านไปก็เงียบหาย

และที่น่ากลัวกว่าความไม่รู้ คือความมั่นใจว่า “เรารู้แล้ว”

ผมเริ่มคิดว่า…บางที การคิดว่าเราเจอธรรมะแล้ว อาจทำให้เราไม่ได้ฟังอะไรอีกเลย

ผมไม่มีคำตอบนะครับ

แค่อยากเล่าว่า ทุกวันนี้ผมยังฟังอยู่ — ไม่ใช่เสียงจากภายนอก

แต่คือเสียงในใจเงียบ ๆ ที่ถามว่า “เราเข้าใจจริงไหม?”

ธรรมะอาจไม่ใช่สิ่งที่ต้องวิ่งหา

แต่มันอาจโผล่มาตอนที่เราเงียบพอ…ที่จะฟัง

⸻

แชร์ไว้ ไม่ใช่เพราะผมรู้แล้ว แต่เพราะผมยังเรียนรู้อยู่

และถ้าคุณกำลังเดินอยู่เหมือนกัน — ยินดีที่เราสวนทางกันในความเงียบนี้ครับ

#siamstr