ครั้งแรก (อีกแล้ว) ที่อ่านงานจากนักเขียนชาวอินโดนีเซีย

"แอปเปิ้ลและคมมีด" เป็นนิยายรวมเรื่องสั้นที่แต่ละบทจะมีตัวละครนำเป็นผู้หญิงที่มาบอกเล่ามุมมองที่เจอ แก้แค้น ซึ่งจะมีความเหนือธรรมชาติ ปีศาจในร่างผู้หญิงซะส่วนใหญ่ แต่ละบทก็มีแทรกความรู้ด้านวัฒนธรรมพื้นบ้านและความเชื่อของอินโดนีเซียเอาไว้ด้วย ก็ถือเป็นความแปลกใหม่ของเราที่ไม่เคยอ่านหนังสือแปลจากประเทศนี้เช่นกัน

แต่บทแรกเราว่ามันเหมือนเอาซินเดอเรลล่าเวอร์ชั่นกริมม์มาเลยอะ แค่เปลี่ยนชื่อตัวละครให้เป็นอินโดฯ แค่นั้น ส่วนบทอื่น ๆ ก็อ่านได้เรื่อย ๆ จบเป็นตอน ๆ แต่บทที่เรารู้สึกว่าอ่านแล้ว connect กับเราก็คงจะเป็นเรื่อง "เลือด" ละมั้ง เป็นตอนที่เกี่ยวกับประจำเดือนของผู้หญิงตามความเชื่อของบางศาสนาว่าเป็นของสกปรกและมักจะถูกห้ามทำกิจกรรมทางศาสนาบางอย่างในช่วงนั้น เป็นของน่ารังเกียจสำหรับผู้ชาย (ในหนังสือ) ซึ่งเนื้อเรื่องมันตรงกับตอนที่เราเป็นเด็ก มีประจำเดือนครั้งแรกและได้รับการปลูกฝังจากผู้ใหญ่รอบข้างแบบเนื้อเรื่องในนิยายเหมือนกัน และตอนเด็กก็ถามแม่ว่าในเมื่อผู้หญิงทุกคนต้องมีประจำเดือนทุกเดือนเป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว ทำไมเค้าถึงมองว่ามันสกปรกละ การจะซื้อผ้าอนามัยทำไมห้ามประเจิดประเจ้อ ต้องแอบ ๆ แต่คำตอบที่ได้ก็ประมาณว่าไม่สุภาพบ้าง เค้าทำกันมาแบบนี้ตั้งนานแล้ว ไม่ปลอดภัย บลา ๆ แต่เราก็ไม่ได้ไป fact find อะไรเพิ่มเติมเพราะความอยากรู้ไม่ได้แรงกล้าพอ และขี้เกียจเองด้วย (นิสัยไม่ดี) ทุกวันนี้ก็ใช้ชีวิตตามปกติไม่ได้มีประเด็นอะไร

ให้คะแนน 7/10 ละกัน ให้เพราะแทรกความรู้พื้นบ้านเกี่ยวกับอินโดนีเซียที่แม้ตอนนี้อ่านจบแล้วเราก็จำอะไรแทบไม่ได้ คริคริ ชื่อมันยากอะ

#Siamstr #Reading #Book