ถ้าศึกษาความสัมพันธ์ทางการเมืองระหว่างประเทศใน EU กับแอฟริกาและอเมริกาใต้ไปถึงระดับหนึ่ง เราจะเริ่มเห็นภาพว่า ความเจริญรุ่งเรืองทั้งหลายของ EU และประเทศโลกที่หนึ่งล้วนมาจากการขูดรีดเอาจากประเทศอื่นๆ รอบข้างทั้งนั้น ไอ้ที่ว่าเจริญกว่าเพราะเทคโนโลยีดีกว่าก็เป็นเพียงเสี้ยวเล็กๆ แต่ส่วนสำคัญสุดจริงๆ คือการเหยียบหัวประเทศคู่ค้าไม่ให้มีวันได้โงหัวต่างหาก

จะยกตัวอย่างที่เห็นภาพชัดๆ ให้ นั่นคือ ช็อกโกแลต ไทยเรากระแสช็อกโกแลต single origin/craft เพิ่งเกิดขึ้นแค่ไม่นานเอง แต่สังเกตอะไรมั้ย ไทยเรามีผลิตภัณฑ์แปรรูปจากผลโกโก้เป็นของตัวเองเยอะพอสมควรแล้ว เราแทบจะแปรรูปโกโก้ในประเทศเองเกือบทั้งหมดเลยแล้วขายแค่สินค้าแปรรูปไม่ค่อยมีการขายผลโกโก้เฉยๆ กลับกัน แอฟริกา/อเมริกาใต้ที่ปลูกโกโก้มาก่อนไทยตั้งนาน เรากลับแทบไม่เคยเห็นผลิตภัณฑ์แปรรูปจากโกโก้ที่ออกมาจากแอฟริกาเลย แต่เราได้ช็อกโกแลตเบลเยียมแทน แล้วถามว่าเบลเยียม/สวิสเนี้ย มันปลูกโกโก้ได้เองที่ไหน แล้วทำไมประเทศในแอฟริกาไม่แปรรูปเอง ทำไมต้องส่งออกไปให้ EU ก่อน?

รู้ไหมว่าหลายประเทศในแอฟริกาไม่สามารถแลกเปลี่ยนเงินตราของตัวเองเป็นเงินตราต่างประเทศได้โดยตรง หากไม่ผ่านทางอดีตเจ้าอาณานิคมของตัวเองในยุโรปก่อน หลายประเทศในแอฟริกาต้องแลกเงินตัวเองผ่านฝรั่งเศสเท่านั้น แลกกับประเทศอื่นโดยตรงไม่ได้ ลองคิดว่าทำไมหลายประเทศในแอฟริกาถึงยอมไปกู้เงินจีนทั้งๆ ที่รู้ว่าตอนจบมันจะไม่สวย ส่วนหนึ่งมาจากรัฐบาลคอรัปชั่นก็จริง แต่อีกส่วนหนึ่งก็เพราะว่า อดีตเจ้าอาณานิคมอย่าง EU ก็ไม่ใช่พันธมิตรที่ดีเท่าไร

ลิงก์ในด้านล่าง คือ ตัวอย่างความสัมพัทธ์ระหว่างฝรั่งเศสและประเทศอดีตอาณานิคม จาก NY Times ไม่ต้องผ่าน Pay Wall เลาจ่ายให้แล้ว อ่านได้เลย

#Siamstr

‘Down With France’: Former Colonies in Africa Demand a Reset https://www.nytimes.com/2022/04/14/world/africa/france-macron-africa-colonies.html?unlocked_article_code=1.Ik0.aNap.cBlBBaI8MKYS&smid=nytcore-android-share