#siamstr

ทำไมเงินที่แย่ถึงทำให้คนทำความชั่วมากกว่าทำความดี

หากเราคิดว่าเงินคือแต้มบุญที่หากเราทำความดีแล้วเราจะได้รับเงินเป็นสิ่งตอบแทน เช่นไปกวาดถนนแล้วได้เงินเพราะมีคนจ้าง ไปทำงานที่มีประโยชน์แล้วได้เงินรายวันรายเดือน คนที่ทำงานได้เงินเหล่านั้นไปใช้ในชีวิตประจำวันและเก็บออมไว้ใช้ในยามลำบากได้

ถ้าแนวคิดมันง่ายแค่นี้เราจะมีคนดีที่ไม่ใช่คนดีย์เต็มบ้านเต็มเมือง และผมคงไม่ต้องมานั่งเขียนบทความนี้สาธยายสิ่งที่คิดให้ฟัง

แต้มบุญ(เงิน) ที่ว่ามาจากไหน เงินเหล่านี้มาจากอากาศธาตุล้วนๆเลยถ้าว่ากันตามตรง และจุดนี้แหละที่ทำให้เงินสร้างง่ายเกินไป และเงินใหม่ๆ จะทำให้เงินเก่าๆด้อยค่าลงเสมอ

ตัวอย่างเช่นในสถานที่แห่งนึงมี 1 หมู่บ้าน กับบึง 1 บึงที่มีปลาให้จับเรื่อยๆ ปลามันก็โตตามธรรมชาติของมัน คนจับปลาก็เอาปลาไปขายในหมู่บ้าน

ตัวละ 5 บาท แต่เงินในหมู่บ้านถูกสร้างโดยผู้ใหญ่บ้าน วันนึงผู้ใหญ่บ้านอยากได้ปลาเยอะๆก็สร้างเงินขึ้นมาเองแล้วก็เอาไปซื้อปลา คนก็ขายปลา

ไป แต่ชาวบ้านคนอื่นเค้าก็อยากกินเหมือนกันแต่โดนผู้ใหญ่บ้านเหมาหมดคนเดียว ถ้าอยากกินก็ต้องเสนอราคาคนขายเพิ่มขึ้นจาก 5 บาทเป็น 6 บาท

พอผู้ใหญ่บ้าน เห็นแบบนี้ก็ยิ่งพิมพ์เงินออกมาซื้อ แล้วให้ราคาเพิ่มขึ้นเป็น 7 บาท 8 บาท แล้วชาวบ้านยังพิมพ์เงินเหมือนผู้ใหญ่บ้านไม่ได้อีก สุดท้าย

ชาวบ้านก็จะจนลง เพราะแค่ซื้อปลากินก็เงินหมดแล้ว (ไม่ต้องแซวนะว่าไม่หาอย่างอื่นกินว่ะ หรือเพิ่มข้าวเอา อันนี้มันตัวอย่างจ้ะ ปลาก็เป็นตัวแทนของข้าวของเครื่องใช้อุปโภคบริโภค ทรัพยากรต่างๆ บึงก็คือโลกของเรา หรือทรัพยากรก่อนที่จะถูกแปรรูป ส่วนผู้ใหญ่บ้านเป็นใคร ลองอ่านเรื่อยๆ)

สิ่งที่เกิดขึ้นชาวบ้านมีต้นทุนในการใช้ชีวิตที่สูงขึ้น เงินที่เคยหาได้กลายเป็นไม่พอ แล้วแถมยังไม่รู้อีกว่าในอนาคตต้องเตรียมเงินไว้เท่าไหร่ เพราะผู้ใหญ่บ้านมีท่าทีว่าจะไม่หยุดพิมพ์แน่นอน แล้วเราจะทำอย่างไรกับชีวิตที่เหลืออยู่ดี

บางคนเลือกที่จะทำงานส่งๆไปวันๆ เพื่อให้ได้รายได้มาซื้อปลา กลายเป็นว่าชีวิตมีไว้เพื่ออยู่อย่างเดียว เค้าไม่สามารถเก็บเงินไว้ทำในสิ่งที่ชอบได้

บางคนต้องทำงานหนักขึ้นกว่าเดิม เพื่อเลี้ยงดูครอบครัว สุดท้าย สุขภาพทรุดโทรม (ทำดีได้ชั่ว)

บางคนสิ้นหวังหาเท่าไหร่ก็ไม่พอ งั้นเป็นขโมยดีกว่า (ทำชั่วได้ดี)

บางคนลดต้นทุน ลดคุณภาพของสินค้าตัวเอง เพื่อให้ได้กำไรเป็นเงินที่มากขึ้น(ทำชั่วได้ดี)ผู้คนก็บริโภคสิ่งแย่ๆห่วยๆเข้าไปสุดท้าย สุขภาพทรุดโทรม

นี้ยังไม่รวมถึงเรื่องชาวบ้านจะวางแผนเกษียณตัวเองยังไง เพราะไม่รู้ว่าต้องเก็บเงินแค่ไหนถึงจะพอ(ไม่รู้ว่าต้องทำดีแค่ไหนถึงจะพอ)

ถ้าเห็นว่าสิ่งข้างบนนี้แมร่งฟังดูเลวร้ายชิพหายแล้ว สิ่งที่เลวร้ายที่สุดคือ

บางคนกู้..

ฟังดูเหมือนไม่มีอะไร เพราะกู้ไปเท่าไหร่ ก็แค่ใช้คืนเท่านั้น แต่คุณรู้ไหมเวลาคุณกู้มาแล้วคิดว่า

เงินมันมาจากเงินฝากของคนอื่น 100% เนี่ย คิดผิดละ เงินมาจากอากาศเลยละครับ พนักงานแบงค์

ถ้าเค้าประเมินว่าคุณน่าจะผ่อนได้ เค้าแค่ key ตัวเลขเข้าไปในคอมปึ้ง เงินเข้ามาอยู่ในบัญชีแล้ว

แล้วคุณลองย้อนกลับไปอ่านเรื่องปลาข้างบน พอกู้มาซื้อปลา บึงมันก็มีอยู่แค่บึงเดียว(โลกใบเดียว)

แล้วปลามันจะไม่ยิ่งแพงขึ้นได้อย่างไรเพราะเงินมันเพิ่มเข้ามาในระบบโครมๆ และทุกวัน (คนปล่อยสินเชื่อ

เค้าก็มาทำงานเกือบทุกวัน)

สิ่งที่เกิดขึ้นต่อพอคนรู้ว่าการกู้เงินทำให้ตัวเองได้เปรียบ เค้าก็จะยิ่งกู้ๆๆ ไอ้คนที่อยู่เฉยๆเก็บเงินใน bankมันถึงจนลงๆ แล้วก็ต้องมีรายการสอนลงทุน อันโน้นอันนี้ นักลงทุนต้องตามข่าวสารโลก ตามข่าวสารอุตสาหกรรม หัดอ่านกราฟ หัดอ่านงบการเงิน แล้วกลายเป็นว่าคนจะเกษียณได้ทุกคน(โดย average)ต้องเป็นนักลงทุน นี้แมร่งโคตรbullshit เลยนะ แค่ทำงานตัวเองมันไม่พอหรือไงว่ะ (ทำดีได้ชั่ว)

ถ้าโลกมันแย่ขนาดนี้แต่อยากรวยเร็ว ทำไงดี.. นี้จึงเป็นที่มาของการชักชวนลงทุนสร้างฝันว่าจะได้ผลตอบแทนมหาศาลจากเงินกระจึ้งเดียว สุดท้ายโดนหลอกโดยเหล่ามิจฉาชีพ (ทำชั่วได้ดี)

บางคนบอกว่าทำไงได้เราอยู่ในยุคทุนนิยม.. ขอโทษครับ เราไม่ได้อยู่ในยุคทุนนิยม ที่พิมพ์มาทั้งหมดนี้มัน

ระบบหนี้นิยมครับ ทุนนิยมคือใครทำอะไรแล้วรวยขึ้นเค้าก็จะทำแบบนั้น ใช้ความเชี่ยวชาญของเค้าสร้างแต้มบุญ(เงิน)ไปเรื่อยๆเค้าจะทำแต่ความดี แต่ทุกวันนี้คือะไร บุญ(เงิน)ระเหยหายไปในอากาศได้นะเว้ย พูดแล้วขำทั้งน้ำตา

คุณไม่ต้องกลัวหรอกว่าทุนนิยมทำให้คนเอาเปรียบกัน จริงๆแล้วมันคือวิธีการที่ทำให้โลกมีประสิทธิภาพมากที่สุด แล้วทุกคนจะสบาย เพราะพอคนเรามีกินบุญไม่ระเหย คนจะต้องการเสพย์ความสุข คนอิ่มแล้วมันจะมีมโนธรรม รู้จักแบ่งปันเอง ไม่ใช่หน้าที่ของใครที่จะต้องระดมเงินไปทำบุญ ทุกวันนี้ผมเลิกบริจาก UNICEF ไปพักใหญ๋ละเพราะ

1แก้ไขปัญหาไม่ได้ ต้องบริจาคอีกแค่ไหนว่ะ

2กุก็ไม่พอกินจ้า