สิ่งหนึ่งที่เราได้ฝึกฝนและเรียนรู้จากการทำสมาธิ คือ ไม่ว่าเราจะหลงไปไกลแค่ไหน เมื่อเรารู้ตัวให้เรากลับมาที่เดิม กลับมาที่การรู้สติของเรา ไม่ว่าเราไปไกลแค่ไหนเราก็กลับมาได้เสมอ เพราะการนั่งสมาธิไม่ใช่ว่าเราจะมีสติ รู้ตัวอยู่กับปัจจุบันในทันที แต่เราต้องต่อสู้กับความวอกแวกของตัวเอง พาตัวเองกลับมา

ยิ่งฝึกฝนเราก็ยิ่งมีสมาธิและอยู่ปัจจุบันได้นานขึ้น มีกำลังใจในการฝึกฝนต่อไปเพิ่มขึ้น

เช่นเดียวกับการทำสิ่งใดๆ ในชีวิต เราอาจจะหลงทางไปทำอย่างอื่นครั้งแล้วครั้งเล่า แต่ก็ไม่เป็นไร เมื่อเรารู้ตัวเราแค่กลับมาทำต่อ หลุดไปแล้วกลับมาใหม่ หลุดไปแล้วก็กลับมาใหม่ เรากลับมาทำสิ่งที่เราทำอยู่ต่อได้เสมอ ไม่ว่ากี่ครั้งก็ตาม

จงอย่าเสียกำลังใจที่เราหลงทางไปแล้วตั้งกี่ครั้ง แต่ให้ภูมิใจว่าเรากลับมาได้แล้วตั้งกี่ครั้ง

#Siamstr

Reply to this note

Please Login to reply.

Discussion

No replies yet.