พ่อ: ห้ามระบายสีที่เหมือนเดิมติดกัน
ลูก: ทำไมล่ะพ่อ?
พ่อ: พ่ออยากให้เห็นแต่ละช่องชัดเจนขึ้น และเราจะต้องมีสติก่อนลงสีนะ
ลูก: โอเค 👌
พ่อให้สิทธิ์ลูกเริ่มช่องแรกก่อน
พ่อ: ลูกดูสิ จากรูปเรขาคณิตสี่เหลี่ยมนั้นเพิ่มมาเป็นสามเหลี่ยมมากมาย แบบนี้เหมือนขนมที่สามารถแบ่งเพื่อนและครูได้ครบทั้งห้องเลยนะเนี่ย แล้วกรอบนี้สีแดง ลูกคิดว่าจะเป็นขอบใครดี? อัญญ่า? บลูเบล? นาวา?
ลูก: ส่ายหัว
พ่อ: ริว!!
ลูกสาว: อมยิ้ม
พ่อ: ลูกเห็นมั้ยว่าพอเราพับได้ครึ่งเป็นสัดส่วน ช่องต่างๆจะมีขนาดเท่ากัน หนึ่งช่องพ่อให้เป็นหนึ่งคน หนึ่งคนที่มีค่าเท่ากัน เราเกิดเป็นคนเป็นมนุษย์เหมือนกันนะลูก สีที่เราระบายลงไปเนี่ย ก็เหมือนความแตกต่างกันของแต่ละคนนะลูก เหมือนเสื้อผ้าหน้าผม เหมือนความชอบและลักษณะนิสัยของเค้า เราต่างกัน แต่ขนาดของเราเท่ากันนะ
ลูก: พ่อ!! หนูระบายซ้ำ (เป็นรอยเส้นสีแดงประมาณ 2 ซม.)
พ่อ: อ้าวๆ พ่อบอกแล้วไงว่าให้มีสติ 😆 เอาสีอะไรมาแก้ไขเส้นนี้ดี
ลูก: สีอะไรดีอะพ่อ
พ่อ: เอ่อออ สีดำละกัน เข้มดี กลบความผิดได้แน่นอน นี่ยังดีนะเนี่ยที่รู้สึกตัวก่อน ถ้าช้าไปกว่านี้ระบายไปเต็มช่องแน่นอน ผิดกติกา แอ่ด แอ่ด
เราต่างช่วยกันลงสีและวาดภาพเติมคำลงไป