มีหลายเรื่อง

1.ตอนเรียนจบใหม่ๆมาวางแผนการเงินแล้วคำนวณเงินที่จะใช้ตอนเกษียนแล้วมาเจอตัวแปรที่ชื่อเงินเฟ้อนี่แหละ เขาบอกว่า 4% แต่พอผมคิดจากราคาอาหารตามสั่ง ผมว่ามันไม่ใช่อะ เลข 4% เหมือนมากล่อมให้เราอย่าเครียดกะเงินเฟ้อ คือมันต้องเครียดดิ ถ้าเกษียนแล้วเงินไม่พอใช้มันอดตายนะเห้ยยย

2.มีวันนึง ผมกะแม่เอาบัตรเครดิตไปรูดซื้อคอมแต่พนักงานไม่ขายให้เพราะไม่ได้เซ็นต์ชื่อหลังบัตรเครดิต ไอเราก็ไม่อยากเซ็นต เพราะกลัวว่าถ้าโจรได้บัตรเราไปมันก็รู้วิธีเซ็นต์ของเราตลอดทุกครั้งที่ผ่านมา มันก็เนียนได้ดิ ขณะที่ถ้ามันไม่รู้วิธีเซ็นต์ของเรา ใบเสร๊จที่ทางห้างเก็บไปมันก็จะเซ็นต์ต่างกะเราแน่ๆไง แต่มันไม่ได้มันเป็นกฎที่เขาต้องทำตาม ไอเราก็เอองั้นไปซื้อร้านอื่น ถ้าอยากตามกฎแบบโง่ๆก็เสียลูกค้าไปเลย กรูเป็นลูกค้าแต่ดันไม่เอาอกเอาใจก็ไม่สมควรได้เงิน

ละหลังจากนั้นก็มีรุ่นพี่ที่เป็น financial advisor ระดับ rising star มาทำคอนเท้นต์ว่าทำไมเราควรเซ็นต์เพื่อความปลอดภัย ไอเราก็เห้ย มันโง่นะ มันไม่ได้ปลอดภัยนะ จะเอาจิงดิ rising star 55555555 แต่ก้ด้วยเรื่องนี้เลยทำให้ผมไม่ชอบ censorship and stupidly designed financial system มาก แต่ตอนไม่รู้จักบิตคอยก็ไม่กล้าพูดไรนะ ประมานว่าเปนแค่เภสัช ไม่มีความรู้ด้านนั้น

ซึ่งบิตคอยคือทางสว่างที่ทำให้ผมเข้าใจ ว่าแม่งคือปัญหาจริงๆ

ยังไม่นับเรื่อง climate, gender อีกนะ ถ้ามีกิจกรรมแบบนี้ผมจะมาบ่นยาวอีก 55555

#exitthematrix