เลือกอาจารย์ให้ถูกคน

อ่านหนังสือให้ถูกเล่ม

คบเพื่อนที่ควรคบ

และอยู่ในสถานที่เหมาะสมแก่ตน

เพราะอาจารย์ที่เรานับถือเป็นแบบอย่างชีวิต

หนังสือที่เราอ่านเพื่อนที่เราคบสถานที่ที่เราอยู่

จะบ่มเพาะความเป็นตัวเรา

ผมอ่าน “คู่มือมนุษย์” ของท่านพุทธทาส

ผมอ่าน “พุทธธรรม” ของท่าน ป.อ ประยุทธ์ โต ผมจึงพอเข้าใจว่าพุทธศาสนาแท้จริงนั้น ไม่งมงาย ไม่มีอภินิหาร ไม่มีความเชื่อ มีแต่หลักความจริงตามธรรมชาติ พูดกันด้วยหลักเหตุและผล

ผมอ่าน “ปฏิวัติยุคสมัยด้วยฟางเส้นเดียว” ของมาซาโนบุ ฟูกูโอกะ ผมจึงพอเข้าใจคำว่าเกษตรกรรมแบบธรรมชาติ เกษตรเชิงนิเวศ เกษตรกรรมแบบไม่กระทำ เกษตรกรรมที่ปล่อยให้ธรรมชาติได้ทำหน้าที่ของมันตามธรรมชาติ เราจะได้เก็บเอาเวลาไว้ไปคุยกับดวงตะวัน

ผมอ่าน “โจนาธาน ลิฟวิงสตันนางนวล” ของริชาร์ด บาร์ก ผมจึงพอเข้าใจว่า นกนางนวลที่มีปีกสามารถโบยบินได้นั้น คงไม่ได้มีปีกไปเพื่อจะบินหาปลากินไปวันๆ มนุษย์ก็คงเช่นกันคงไม่ได้มีชีวิตเพื่อทำมาหากิน หาเงินหาทองไปวันๆ

ผมอ่าน “ปรัชญาชีวิต” ของคาลิล ยิบราน

ผมจึงพอเข้าใจว่าที่มหาวิหารดำรงอยู่ได้นั้น ก็ด้วยเสาของมหาวิหารนั้นอยู่ห่างกัน

ผมอ่าน “1984 มหานครแห่งความคับแค้น” ของจอร์จ ออร์เวลล์ ผมจึงพอเข้าใจว่าอิสรภาพในการใช้ชีวิตนั้นสำคัญเพียงใด

ผมอ่าน “เซเปียนส์ ประวัติย่อมนุษยชาติ” ของยูวาล โนอา ฮารารี่ ผมจึงพอเข้าใจว่า ทำไมเมื่อมนุษย์เริ่มรู้จักการเพาะปลูก อิสรภาพในการใช้ชีวิตของมนุษย์กลับเริ่มหายไป

ผมอ่าน “Foundation สถาบันสถาปนา” ของไอแซค อาซิมอฟ ผมจึงพอเข้าใจว่า ทางเลือกและการที่เรามีสิทธิ์ที่จะเลือกนั้นสำคัญเพียงใด

ผมอ่าน “นวลนาง นิยายรักฉบับบ้านนา”

ผมจึงรู้ว่า จินตนาการนั้นสำคัญกว่าความรู้

ผมอ่าน “ สิทธารถะ” ของเฮอร์มานน์ เฮสเส

ผมจึงรู้ว่า การออกไปใช้ชีวิตนั้น สำคัญกว่าการอ่านตำหรับตำราร้อยเล่มพันเล่ม

ว่าแล้วก็วางตำหรับตำราอาบน้ำอาบท่า

ล้างหน้าแปลงฟันเตรียมตัวออกจากป่า

สู่สถานเริงรมย์….

#กวีนอนนา ผู้ไม่หิวแสงแต่ชอบ

แสดงกล้ามดาก

#siamstr

คืนนี้บุญกฐินหมู่บ้านใกล้ๆกัน

มีหมอลำซิ่งมาแสดง

ว่าจะไปโชว์กล้ามดาก

หน้าฮ้านหมอลำจักหน่อย

😄😄😄