Hatiplik bir geri kalmışlık sembolü gibi geliyor bana. Eğer bir toplumda hatipler varsa bu toplumun kolektif zihni zayıftır ve bir bireyim etrafında kümelenmeye meyillidir. Tabi ki farkındayım sosyolojide hiç bir küme homojen yayılım göstermez. Ancak realite üzerine değil de idea üzerine fikir yürütüyorum. Şöyle ki, hatip dediğimiz şey, diktesinin kesilmemesi sayesinde güç kazanır, bireylere fikir empoze eder. Bunu da duygusal zeka gücü ile yaparak, bilgiden bağımsız, anlatı şekliyle gerçekleştirir. En bilge hatip dahi, belli iletişim tekniklerini kullanmak ve kitleyi etkilemek üzere hareket eder. Yani hatiplik bir toplumdaki ortalama anlayışı idrak etmiş, bu anlayışı tatmin edecek iletişimi geliştirmiş ve o toplumu manipüle edebilen kişidir. Manipüle edilebilen bir toplum da gelişmiş bir toplum sayılamaz. Yani hatiplik diye bir olgu varsa, o toplumun gelişmişliğinden söz edilemez. Her ne kadar bireysellik demodeleşmiş olsa da, gelişmişliği bireysellikte buluyorum. Fakat bu bireysellik birarada üretebilirliği de öğrenmiş bir bireysellik. Bu tarz bir toplumda (eğer mümkün olsaydı) hatiplik, sadece bir eğlence programı gibi izlenen bir olgu olabilirdi. Çünkü bu toplumun tüm bireyleri, bir başlarına bilgiyi sağaltma ve bilişsel algılarını, bir kişinin duygusal ve bilgisel manipülasyonlarından koruma yeteneğine sahip olurlardı.

Velhasıl kelam, hatiplik varsa toplum geri kalmıştır diyorum. Bunun üzerine detaylıca bir araştırma yapabilirsem, daha uzun bir yazı olarak hazırlayabilirim. Ancak pek çok diğer şey gibi, buna da vakit ayıramayacağım sanırım.

Nostr bu yüzden benim için çok ideal oldu. Ara ara, aklıma esen, kimi zaman çiğ, kimi zaman pişmiş fikirlerimi not edebileceğim.