Before enlightenment, chop wood, carry water.
After enlightenment, chop wood, carry water.
พุทธเซนเป็นตัวอย่างที่ดีมาก
ที่แสดงให้เห็นว่า นิพพานหรือการหลุดพ้น
ไม่ใช่สิ่งใหญ่โตอย่างที่หลายคนเข้าใจหรือจินตนาการกันไว้
ก่อนบรรลุ — ผ่าฟืน แบกน้ำ
หลังบรรลุ — ผ่าฟืน แบกน้ำ
ชีวิตเราก่อนและหลังบรรลุไม่ต่างกันเลย
สิ่งเดียวที่เปลี่ยนไป คือ "เรา" ผู้รับรู้ความเป็นไปของชีวิต
---
นิพพานไม่ใช่สิ่งวิเศษเกินจริง
แต่มันคือสภาวะธรรมชาติ —
สภาวะของจิตที่กลับมาอยู่กับเนื้อกับตัว
มันคือความเป็นไปในพื้นที่ทางความคิด
ก่อนที่เราจะถูกกลืนกินโดยสิ่งแปลกปลอม
ที่ประดังเข้ามาในใจโดยไม่หยุดพัก
โดยเฉพาะในโลกยุคนี้
ที่สิ่งแปลกปลอมมีนับอนันต์
พร้อมวิ่งชนเราไม่เว้นแม้ยามนั่งเฉย
---
นิพพานคือภาวะที่เรา
ไม่หลงผิดคิดว่า "เรา" คือความทรงจำ หรือความรู้สึกของตัวเอง
ทุกอย่างที่ว่า เป็นเพียงส่วนหนึ่งในสมอง
ในพื้นที่ของความคิด —
แต่ไม่ใช่ ตัวเรา
เราไม่จำเป็นต้องปฏิเสธอดีต
หรือความรู้สึกของตัวเอง
เพียงแค่ อย่าเข้าใจผิดว่ามันคือทั้งหมดที่เป็นเรา
---
และเมื่อเราไม่ยึดติดกับสิ่งที่ผ่านมาแล้วผ่านไป
เราจะเริ่มมองเห็นว่า
ความรู้สึกเป็นเพียงคลื่นลมพัดผ่าน
ความคิดก็แค่เงาสะท้อนของสิ่งที่เราเคยเห็นผ่านมา
ไม่จำเป็นต้องรีบไล่มัน
ไม่ต้องตัดมันทิ้ง
แค่เฝ้ามอง —
แล้วเราจะเห็นว่ามันไม่เคยอยู่ได้นาน
ไม่เคยเป็นของเราเลยจริงๆ
---
> จิตที่สงบนิ่ง ไม่ใช่จิตที่ว่างเปล่า
แต่คือจิตที่ไม่โดนพัดพาไปกับคลื่นและสายลม
---
ทุกอย่างยังคงเกิดขึ้นเหมือนเดิม
อารมณ์ยังมี ความคิดยังไหลผ่าน
แต่เราไม่เป็นเหยื่อของมันอีกต่อไป
สิ่งที่เคยหนักอึ้ง กลับกลายเป็นเบา
สิ่งที่เคยใหญ่โต กลายเป็นเพียงจุดเล็กๆ ลอยอยู่ในอากาศ
เรากลับมาเป็นผู้ดู ผู้รู้ ผู้ไม่เอามาแบก
---
และอีกสิ่งที่ควรเข้าใจให้ชัดเจนคือ...
> “ของจริง” กับ “สิ่งที่เคยเกิดขึ้นจริง” — ไม่เหมือนกัน
สิ่งที่เคยเกิดขึ้น อาจจะ “จริง”
แต่ไม่ได้หมายความว่ามัน “ยังจริงอยู่”
ความเจ็บปวดในอดีต —
เคยเกิดขึ้นจริง
แต่ตอนนี้มันอยู่แค่ในความทรงจำ
ที่ เรา เลือกหยิบขึ้นมาอีกครั้ง
ถ้าเข้าใจตรงนี้
เราจะไม่ต้องแบกอดีต
เพียงเพราะมันเคย “เกิดขึ้นจริง”
---
นิพพานอาจไม่ใช่สิ่งอัศจรรย์
อย่างที่หลายคนจินตนาการ
แต่อาจเป็นสิ่งธรรมดาสามัญ —
ที่เราเผลอมองข้าม
> Ordinary mind is the way.
จิตธรรมดาสามัญคือหนทาง
เพราะจิตธรรมดาคือจิตใจก่อนการปรุงแต่งใดๆ
ที่เราหลงคิดไปว่าคือความจริง
---
ปล. ที่เล่ามาทั้งหมดนี้ไม่ใช่ว่านิพพานแล้วแต่อย่างใด
แค่เคยสัมผัสภาวะนี้แบบชัดเจนและยาวนานมาแล้วมากกว่าสองครั้ง
ครั้งแรกสุดคือตอนไมโครโดส
ครั้งอื่นๆ คือตอนหลังนั่งสมาธิบางครั้งบางคราว
แต่ถึงจะยังไม่อยู่ในภาวะนั้นถาวร
แค่ครั้งแรกที่เราได้ตระหนักว่าจริงๆ แล้วเราไม่มีอะไรเลย
การกลับมาตรงนี้นั้นง่ายมาก
เราอาจจะหลงทางไปบ้างบางคราว
เพราะสิ่งเร้าที่แวดล้อมเต็มไปหมด
แต่เมื่อกลับมาพักหายใจอยู่กับตัวเอง
เราจะรู้สึกตัวในไม่ช้าว่าแท้จริงแล้วเราไม่มีอะไรเลย
โปรดใช้จักรยานในการรับชม 🚲
#Siamstr
