แพ้กล้วยเมื่ออายุมากขึ้น งงเหมือนกันครับ

ยอมแพ้กล้วยได้มั้ย ภายใต้ความขัดแย้ง รึเปล่า (ร่างกาย)

หมอเอกให้ปรับระบบลำใส้ (สู้กลับ เพื่อชัยชนะ)

ส่วนความขัดแย้งทางด้าน ความรู้สึกและอารมณ์นั้น

หลายครั้งที่เราไม่ยอมแพ้ เพียงเพื่อจะพยายามรักษาการ "ดูดี" ให้ตัวเอง(เป็นผู้ถูกกว่า)ไว้

แต่ลึกๆเราก็ลืมไปว่ามันมีค่าใช้จ่ายที่อาจจะทำให้คนชอบเราน้อยลง

เป็นข้อแลกเปลี่ยนที่เราไม่ได้ประกาศมันออกไปทุกครั้ง

จึงทำให้คนที่รับสาส์นนั้นอาจจะพลาด ความตั้งใจหลักของเราได้

และเรามักจะไม่พูดความรู้สึกตรงๆออกไปว่า

เราอยากเป็นฝ่ายถูกนะ เราอยากเป็นฝ่ายชนะบ้างนะ

แต่ลึกๆแล้วเราก็อยากให้คุณมองมาที่เราแล้วมีความรู้สึกดีๆเช่นเดิม

เพราะการพูดแบบนี้มันน่าอาย (เสียการ "ดูดี" อีกระดับนึง) เป็นค่าใช้จ่ายเช่นกัน

เหตุการสั้นๆเลยทำให้อะไรๆ ดูยากไปหมด

การ Deep down ลงไปในหัวใจตัวเอง แล้วก้าวข้าม ความกลัวที่จะ "ดูไม่ดี" นั้น

มันยากเข็ฯระดับแสนสาหัสในหลายๆครั้ง

จนเราต้องเลือก ที่จะเขี่ยมันไว้ใต้พรม

หรือเลือกที่จะเอาน้ำตาลไอซิ่งมาโรยหน้าปกปิดมันไว้

ผู้นำที่ดี จะลงสนามโดยไม่คำนึงสิ่งเหล่านี้

ลงไปในสนามรบทั้งๆที่กลัวตัวสั่น

กลัวที่จะ "ดูไม่ดี" กลัวที่จะถูกตัดสินประเมินค่า

แต่ก็ลงไปทำมัน อะไรก็แล้วแต่

ชีวิตคือการฝึก อย่างน้อยที่สุด

มุ่งหาหนทางที่จะยกระดับตัวตนภายในให้ได้

วางตัวเองไว้ในที่ที่มีพลังเสมอ

ทำในสิ่งที่พูด แต่ไม่ต้องแบกมันไว้(อย่างเอาเป็นเอาตาย)

ถามตัวเองเสมอว่าที่ทำ เพื่อ "ดูดี/หลีกเลี่ยงการดูไม่ดี" หรือเปล่า

เมื่อมีพลังแล้ว มันเพียงพอที่เราจะทำอะไรก็ได้ ทุกกสิ่งที่เรานึกได้

แต่เมื่อเราไม่มีพลัง เราไปต่อยากเหลือเกิน

จนบางที เราต้อง Generate ตัวตนใหม่ออกมาอีกตัวนึง เพื่อไปต่อ

เพื่อให้สังคมมองเข้ามาแล้ว "ดูดี" อีกตัวนึง

งง เราเขียนไรไป เพื่อดูดีรึเปล่า เหอๆ หวานละสมอง