ซีรีย์สาธุ ใน Netflix กำลังเป็นที่พูดถึงในโลกออนไลน์ เกี่ยวกับประเด็นพุทธพาณิชย์ในไทย

นั่งดูเกือบทั้งวันก็พบว่า… สนุกดี

แต่ agenda และมุมมองต่อการมองทุนนิยม ในวัตถุเป็นอะไรที่จำเป็นต้องไปด้วยกันกลับสร้างสิ่งที่เรียกว่า ระบบอุปถัม ขึ้นมา ยิ่งเฉพาะอย่างยิ่งในประเทศไทย

ซีรีย์ reflect ธุรกิจของวัดในมุมมองที่เราก็รู้กันดีว่าประเทศเราวัดนั้นเป็นเช่นไร

ยิ่งวัดพื้นบ้าน หรือ วัดป่า มันคือการรวมตัวกันของศาสนาผี และ พุทธมารวมตัวกัน จึงทำให้วัดเป็นสถานที่ที่คุณและผม ที่นับถือศาสนาพุทธต้องได้ไป สักครั้งในชีวิต

เวลาผมนึกถึงศาสนา ผมจะนึกถึงการโจมตีทางปรัชญาที่โจมตีตัวสิ่งที่เป็นมา ของมันมากกว่า ฉันทามติจากศาสนา หรือ การปรินิพานของพระพุทธเจ้าก็สมควรแก่การปรินิพาน และต่อให้คุณเจอศาสดาองค์ไหนก็ควรฆ่าเค้าทิ้งเสีย นี่คือสิ่งที่เราพึงระลึก

ดังนั้นวัดเป็นองค์ประกอบของชุมชนได้ไหมหรือไม่ ถ้าว่ากันตามจริงก็คือใช่ ครับ มันเป็นมาในอดีต แต่ในปัจจุบันการปกครองของเราขึ้นอยู่กับอำนาจส่วนกลาง และ ก่อกำเนิดองค์กรณ์ส่วนกลางที่สร้างฉันทามติขึ้นมา และไม่เป็นไปตามสิ่งที่เรียกว่า “ระเบียบตามธรรมชาติ” เหมือนก่อนยุคเรืองปัญญา

การล่มสลายของพุทธศาสนาเคยเกิดขึ้นแล้ว และจะก่อกำเนิดขึ้นอีกแบบไม่รู้จักจบสิ้น ต่างกันตรงที่จะไม่มี สิทถัตถะ อีกองค์แล้ว เพราะภาวะของสังคมหรือธรรมชาติจะดึงดูดและสร้างค่านิยมหรือศีลธรรมร่วมของการอยู่ร่วมกันสังคมเหมือนเป็นกฏธรรมชาติของมนุษย์ภายใต้ความแตกต่างและไม่เท่าเทียม นั่นแหละศาสนาพุทธจึงไม่ใช่ศาสนาโดยเทพองค์เดียว แต่เป็นค่านิยมร่วมกันตามธรรมชาติเมื่อเราเห็นสิ่งที่ตั้งอยู่อย่างไม่เถียง

กลับมาที่ประเด็นของทุนนิยมและศาสนาพุทธ คือของคู่กัน เพราะการให้ทานจะมาจากผู้ที่มีมาก ให้ผู้ที่รับไว้พึงสำนึกและสำรวมในการเผื่อแผ่ และเป็นเครื่องย้ำเตือนผู้ที่ไม่ได้มีว่า “พวกเค้าไม่สามารถให้ในสิ่งที่พวกเค้าไม่มี” ดังนั้นการยกระดับความสำคัญทางศาสนาเป็นเพียงเครื่องย้ำเตือนใจ ไม่ใช่การที่มีวัดใหญ่โต หรือ วัตถุมงคล เหมือนอย่างที่เหล่านักสังคมนิยมมองวัตุเป็นเพียงวัตถุทางเศรษฐกิจของเหล่าทุนนิยม

ประเด็นเรื่องวัดหรือพื้นที่ของวัดจะเป็นไปตามระเบียบธรรมชาติและความสมัครใจของผู้ที่มีศรัทธา และหลีกหนีเรื่องทุจริตไม่ได้ในโลกที่เสรี

#siamstr