เอาจริงคือคนเราไม่อาจเป็นผู้เชื่อในอำนาจปกครอง(โดยคนอื่น) แล้วจะเป็นอิสระได้

เพราะการยอมรับนิทานการปกครองของรัฐ คือการยอมรับ ภาระผูกพันของผู้คนที่ต้องเชื่อฟังผู้เป็นเจ้าเป็นนาย ซึ่งมันหมายถึงการยอมรับการถูกทำให้เป็นทาสของเราเอง

น่าเศร้า ที่หลายคนเชื่อว่าการเรียกร้องขอต่อผู้เป็นเจ้าเป็นนาย ผ่านทางข้อปฏิบัติทางการเมือง คือทั้งหมดที่พวกเขาทำได้แล้ว

ดังนั้นพวกเขาจึงมีส่วนร่วมด้วยตลอดไปเพียงแค่ใน “พิธีกรรม” ที่ทำให้ความสัมพันธ์แบบ นาย-ทาส ถูกต้องตามกฏหมายเท่านั้น

แทนที่จะ ไม่ยอมเชื่อฟังเหล่าทรราช ง่ายๆแค่นั้น

แนวคิดของการไม่ยอมเชื่อฟังอำนาจปกครอง การทะลายกฏหมาย(ปกครอง)และเป็นผู้ต้องหาจากกฏหมายนั้น เป็นการก่อกวนประสาทพวกเขา ยิ่งกว่าความคิดในการเป็นทาสเป็นไหนๆ