โซเชียลฯ ให้พื้นที่กับเด็ก…ก่อนเวลาอันควร

สรุป Anxious Generation บทที่ 2 ส่วน 1 (ตามความเข้าใจของผม)

ปี 2007: จุดเปลี่ยนของโลก

ปีนี้ iPhone เปิดตัว ใครจะคิดว่ามันจะกลายเป็นต้นแบบสมาร์ทโฟนทั้งหมดในปัจจุบัน โดยเฉพาะการเปลี่ยนจาก “โทรศัพท์กด” เป็น “โทรศัพท์สัมผัสหน้าจอ”ภัยเงียบที่เรานั้นกำลังเผชิญ

สมาร์ทโฟนทำให้เด็กและวัยรุ่นหมกมุ่นกับการส่งข้อความและเลื่อนดูฟีด จนกลายเป็นภัยเงียบที่ส่งผลต่อพัวกเขา

ผู้เขียนชี้ว่า โทรศัพท์ทำให้เด็ก Gen Z

และรุ่นถัดไปมีอัตราการเติบโตน้อยลง

การละเล่น = การเตรียมตัวสู่อนาคต

เราเล่นตอนเด็กเพื่ออะไร? คำตอบง่ายๆ คือ เพื่อฝึกทักษะที่จะใช้ตอนโต เช่น:

∙ วิ่งเล่น → ฝึกออกกำลังกาย

∙ คุยกับตัวละครในจินตนาการ → ฝึกสื่อสารกับคนจริง

∙ เล่นเกมปริศนา → ฝึกแก้ปัญหาที่ซับซ้อน

ปัญหาคือ ปัจจุบันเด็กเล่นโซเชียลมีเดียมากเกินไป จนผลเสียมากกว่าผลดี

โซเชียลฯ ทำให้เด็กเป็น “เจ้าของแบรนด์” โดยไม่รู้ตัว

ฟีดที่เด็กเห็นส่วนใหญ่เป็นเรื่องดีๆ อย่าง:

∙ ความสำเร็จในการงาน

∙ ความสวยความงาม

∙ โอกาสดีๆ

ไม่ว่าจะมาจากเพื่อนหรืออินฟลูเอนเซอร์ สิ่งนี้ทำให้เด็กเปรียบเทียบตัวเองอยู่ตลอดเวลา ผลกระทบไม่เว้นแม้แค่ “ส่องผ่านๆ”

แม้เด็กที่แค่เข้ามาดูโซเชียลเป็นครั้งคราว ก็ได้รับผลกระทบทางจิตใจในระยะยาวเช่นกัน #Siamstr