4. На трэці дзень паĭшоў дождж. Дзядок узяў свае вялікія, па мясцовых меркаваньнях, грошы ды пачаў зьбірацца назад. Раднік зноў перадаў яму просьбу навукоўцаў. Гэтым разам заклінальнік пагадзіўся выдзяліць ім крыху часу.
Discussion
5. — Распавядзі, як ты вызваў дождж? — адразу, каб не губляць часу, запытаўся дзядка адзін з навукоўцаў. — Напэўна існуе неĭкі сьпэцыяльны абрад? Ці перадаецца ён ў спадчыну?
— Ты што з глузду з'ехаў?! — зьдзівіўся дзядок. — Я вызваў дождж? Я што, чараўнік?..