Aramızdaki fark şu: Sizin bana anlattığınız masalların hepsine kısmen veya tamamen inanarak veya yaşayarak ömrümün çoğunu geçirdim. Siz benim baktığım noktadan hiç bir zaman bakmadınız.

Ben sizi anlıyorum.

Siz beni anlamıyorsunuz.

Bu kibir değil.

Deneyim.

Anlamak zorunda değilsiniz.

Belki bir gün anlarsınız.

Veya anlamazsınız.

Hiç önemli değil.

Sizin hayatınız, sizin seçimleriniz. Benim hayatım. Benim seçimlerim. Ben mutluyum. Hep mutluyum. Bazı olaylara tepki vesem, kızsam da mutluyum..

Benimle ilgili empati yaptığınızda doğru olma ihtimali %1. Fazlası değil. Bu da kibir değil.

Ben hayatı tersten okuyorum.

Ve hayatı Esma-ül Hüsna ile okuyorum. Benzer fikirlerimiz tabi ki olabilir. Ama bütünüyle olma ihtimali umarım olmaz.

Kopya insan olmayalım 🤗