การเอาตัวรอดด้วยตัวเอง ยากขึ้นทุกวัน

โลกทุกวันนี้ไม่ได้ต้องการเจ้าของธุรกิจ

ไม่ได้ต้องการคนที่ทำเกษตรแบบผสม

โลกใบนี้ต้องการมนุษย์เงินเดือน

ต้องการการทำเกษตรแบบเชิงเดี่ยว

เพราะมันเป็นหนทางที่จะสามารถฟาร์มเงินได้ง่ายๆ

แบงค์ปล่อยกู้ให้ง่ายดาย แค่มีเงินเดือนเข้าประจำ และทำงานกับยิ่งบริษัทใหญ่

ยิ่งง่ายไปอีก

นายจ้าง SME ทำงานหลังแข็ง เพราะไม่มีคนมาช่วยทำงาน สเกลธุรกิจก็โตไม่ได้

ไม่ก็ต้องกัดฟันจ่ายเงินค่าจ้างแพงๆ

เพื่อดึงคนมาทำงานให้ หรือย้ายไปอยู่จังหวัดนอกๆ ที่ค่าแรงถูกกว่า

เกษตรผสม ความสามารถในการกู้ไม่ต่างกับเกษตรเชิงเดี่ยว แต่ไม่มีเงินสนับสนุน ทำงานกันหลังขด หลังแข็ง โครงการสนับสนุนเงินอะไรก็ไม่ค่อยได้กับเขา

แต่พอทำแล้วได้ดี ทำแล้วมีชื่อเสียง

แข่งกันมาเกาะ แข่งกันมาเสนอสินเชื่อราคาถูกให้ถึงบ้าน

และทั้งหมดนี้ ถ้าติดกับดับหนี้แล้ว

มันออกไปไม่ได้ง่ายๆ

ถ้าทุกคนเป็นเจ้าของธุรกิจได้ง่ายๆ

มันจะไม่มีใครติดกับดักหนี้

ไม่มีใครอยากกู้หนี้ยืมสินมาบริโภค

ทุกคนต่างอยากสะสมเงิน

เพื่อไปทำงานที่ตัวเองถนัด

ไปสร้างสินค้าและบริการของตัวเอง

ถ้าเกษตรกรทุกคนทำเกษตรผสม

มันก็จะไม่มีใครกู้อีกเหมือนกัน

เพราะอาหารมันขึ้นในดินหมดแล้ว

ซื้อแค่อาหารที่ตัวเองไม่ได้ทำกิน

มีที่ดินมากเกินต้องจ้างงาน

แต่ลูกค้าดันไม่ง้ออีก

เพราะมีที่ดินทำกินของตัวเองเหมือนกัน

จะมาช่วยแค่เฉพาะเวลาที่เขาสะดวกจะมา นายจ้างเกษตรต้องง้อลูกจ้างแรงงานเกษตร

ถ้าเป็นแบบนั้นโลกมันดูสนุกกว่าที่เป็นทุกวันนี้เยอะเลย จะได้ไม่ต้องบ่นกันว่า

ทำไมเดือนมกราคมมันนานจัง?

#siamstr