สวัสดียามบ่าย ครึ่งสัปดาห์แรกกำลังจะผ่านไปแล้วนะคะ

วันนี้อารมณ์แปลก ๆ นั่งนึกย้อนไปถึงตอนประถม มัธยม "งานกีฬาสี"

แน่นอนค่ะ ด.ญ.สล็อธ introvert อย่างดิฉัน ผู้ซึ่งไม่มีทักษะกีฬา การเต้น ผู้นำ หรือการเอาตัวรอดใด ๆ ในทุก ๆ ปีก็จะถูกไปรวมกลุ่มกันเป็นกองเชียร์ที่นั่งบนสแตนด์ คอยร้องเพลงตามรุ่นพี่สั่ง

อยู่ ๆ วันนี้ก็มีคำถามเกี่ยวกับเพลงเชียร์ขึ้นมา เช่น

- นก + นกเป็นนก + นก...นก + ไก่เป็นอะไรลองทายดู เฮฮูเล เฮฮา (ผสานสปีชีส์เพื่อ?)

- เก๊กฮวยถ้วยใหญ่ ๆ ...สีอื่นก็ผ่านมาเห็น เปิดตู้เย็นดื่มน้ำเก็กฮวย ชักแหง็ก ๆ ๆ (แข่งกีฬาแค่นี้ทำไมต้องแช่งกันถึงชีวิต 555)

- เจ้านกน้อย อังกะลี้ อังกะลู้ สุมกาลีกาลีกาลีสุม... (ภาษาอะไร?)

- ซู่ซ่า ปาทังกา ปาทังกี้ (ตั๊กแตนหรอ?)

- บุ่มบะละก้า บุ่มบ้ง ๆ (พอกับอังกะลี้)

- เย้ยฟ้า ท้าดิน ได้ยินถึงสวรรค์ (ถึงขนาดลบหลู่เทวดาฟ้าดิน)

- ลามะลิลา ขึ้นต้นด้วยมะลิซ้อน (ดอกมะลิยังเอามาเชียร์ได้เลย)

- ดู ดู ให้ดี ใครไม่ใช่พวกเราไม่ใช่พวกเรา เราไม่ให้ดู (ยังไงเค้าก็ต้องเห็นอยู่ดี พื้นที่โล่งแจ้ง)

- เมียงู (มีกลิ่นอายสองแง่สองง่าม คุกคากทางเพศเบา ๆ)

- กิ่งก้านใบ ชะชะ (เชียร์กีฬาหรือเกษตรกรรมหว่า)

และอื่น ๆ อีกหลายเพลง ดิฉันก็ไร้สาระไปวัน ๆ ค่ะ 555 วัยทองรำลึก

#Siamstr