ไม่รู้คิดไปเองรึเปล่า

หวังว่าจะคิดไปเอง

ว่างานในระดับ manufacturing ที่มีการวางแผนอย่างเป็นระบบ มันฝึกให้คนหน้างานโง่ลงเรื่อยๆ โดยทำลายความสามารถในการตัดสินใจเฉพาะหน้าเพื่อประโยชน์ระยะยาวออกไปเพื่อโยนภาระรับผิดชอบ ผลงานที่ออกมามันเลยเป็นได้แค่งานลวกๆ ลวกแล้ว ลวกอีก โยนความรับผิดชอบไปเรื่อยๆจนกระทั่งถึงระดับบนๆที่มีเอี่ยวกับเงินกับผลประโยชน์ทางตรงที่นอกเหนือจากเงินเดือน ถึงจะเกิดการพยายามปรับเปลี่ยน ซึ่งแน่นอน มันก็จะเปลี่ยนแบบลวกๆเช่นเดิม เนื่องจากมันเป็นธรรมชาติของบริษัทแบบ managerialism #siamstr

Reply to this note

Please Login to reply.

Discussion

division of labor + economy of scale บนสายการผลิตขนาดใหญ่ทุกคนมีแค่หน้าที่เดียว ไม่ต้องวางแผน ไม่ต้องเข้าใจภาพรวม ไม่ต้องคิดอะไรเกินไปกว่ากรอบของงานที่รับผิดชอบ สุดยอดโพรดัคทีฟจริง แต่ มีโอกาสที่ถึงจุดนึงมันจะเคว้งแล้วเริ่มตั้งคำถามกับตัวเองว่า นี่กูทำอะไรอยู่วะเนี่ย

.

นึกถึงหนัง modern times (1936) ที่พระเอกมันขันนอตจนเส้นกระตุก กัดแรง แต่เอามาทำซะตลกเลย

วิธีคิดการทำงานของผมต่างกันเลย ผมจำเป็นต้องรู้ว่าเราอยู่ตรงไหน ทำอะไร เพื่ออะไร ส่งผลอะไรถึงใครบ้าง ไม่งั้นแล้วเต็มที่ไม่ได้เพราะไม่รู้ว่าทำไปเพื่ออะไร ทำไปทำไม