" گلایه من از شما مردم با این دیدگاه افسرده ای که دارید این است که به سمت دهانه توپ پیش روی نمی کنید. تازه پیش روی نکردن که واژه خوبیست. شما مردم جلو نمی روید. اصلا راه نمی روید. شما می خزید. شما مردم و من به گونه های متفاوتی از جانوران تعلق داریم. و هرگز تا این حد ماهیت نق نقو، بدعنق، بزدل و متزلزلانه شما برایم بیگانه و مورد انزجار نبوده است. شما مردم هنوز واژه های انسان های شریف و راست قامت را نشنیده اید....

انسان بودن چیز مهمی است. معنای آن استوار، زلال و بشاش بودن است. بله، بشاش بودن با وجود همه چیز و همه کس و هر وضعیتی، چرا که آه و ناله کار آدمهای ضعیف است. انسان بودن یعنی به شادمانی زندگی خود را سامان دادن و در صورت لزوم به سرنوشتی بزرگ پرتاب شدن. اما در همان حال از هر روز روشن و هر ابر زیبا لذت بردن. نمی توانم برایت نسخه ای بنویسم که چطور می توان انسان بود، دنیا با تمام هولناکی هایش، بسیار زیباست. و اگر آدمهای سست عنصر و بزدل وجود نداشتند، حتی می توانست زیباتر هم باشد. لبخند بزن و لبخند بزن "

متن از کانال https://t.me/tsla24/1004