“ฝ่ายซ้ายไม่เคยที่จะหยุดและจะขับเคลื่อนอุดมการณ์ฝ่ายซ้ายต่อไป แม้ว่าจะแสดงพฤติกรรมที่ ปญอ.และชวนประสาทแดกแค่ไหนก็ตาม“

ประโยคข้างต้นคือสิ่งที่ผมได้แต่คิดในใจและไม่เคยที่จะ ”กล้า“ พูดออกไปต่อหน้าชั้นเรียนของผม อาจเป็นเพราะความอับอาย ความกลัวหรือการที่ไม่สามารถแบกรับความเสี่ยงได้ถ้าจะเปลี่ยนตนเองให้เป็น ”แกะดำ“ ท่ามกลางแกะขาว กลุ่มผู้นิยมความตอแหลและสืบสันดานมือไม่พายเอาเท่าราน้ำ (สังคมนิยมสายเกาะแดกรัฐไปวันๆ) ในเบื้องต้นเราอาจจะเล็งเห็นได้ถึงหนึ่งในกลยุทธ์ของมาร์กซิสใหม่อย่างกรัมซี่ (War of Position) ในความสำเร็จต่อการยึดพื้นที่การศึกษาภายในรั้วมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ กล่าวได้ว่าแทบจะเปลี่ยนให้มหาวิทยาลัยแห่งนี้กลายเป็นสถาบันเชิงวัฒนธรรม (Culture Marxism) ในการหล่อหลอมให้ผู้ที่เข้าไปศึกษากลายเป็นผู้ที่ยึดติดกับแนวคิดแบบอุดมการณ์ฝ่ายซ้ายไม่ว่าจะทางใดทางหนึ่งก็ตาม (Hegemony)

โดยทั้งนี้ผมขอนำเสนอบทความเชิงวิชาการที่ผมทำสมัยที่พึ่งจะรู้จักกับคำว่า ”อิสรนิยม“ และ ”สำนักเศรษฐศาสตร์ออสเตรีย“ จาก RightShift สู่การจัดทำบทความวิเคราะห์แนวคิดของอันโตนิโอ กรัมซี่ (Antonio Gramsci) ต่อสภาพวัฒนธรรมสังคมทางการเมืองไทยในปัจจุบัน (บทความอาจมีการจัดทำที่ไม่สมบูรณ์ เนื่องจากจัดทำในขณะที่เริ่มหัดทำบทความเชิงวิชาการ ขออภัยมา ณ ที่นี้)

#siamstr