ผมโตมากับยุคยูทูปและอินฟูลเอนเซอร์ผู้หญิงเยอะมาก และเมื่อเราติดตามคนนู้นคนนี้ผมก็ได้แต่เห็นพวกเค้าได้ดิบได้ดีจากการทำตัวงองแงง และแสดงความอ่อนแอ ส่วนผู้ชายที่เป็นอินฟูลเอนเซอร์ก็เข้าสู่ยุคของ เฟียตแฟต หุ่นอ้วน หุ่นหมี อบายมุขดูเต็มไปหมด

จนผมเริ่มมาตรรหนักว่า “โลกเสรี” นี่หรอ ภาพที่เราคาดหวัง โอเคว่ามันอาจจะไม่เสรีเพราะเฟียตขนาดนั้น แต่ในประเทศไทย คุณไม่ทำตัวเป็นศัตรูกับรัฐบาล คุณก็สามารถผลิตสื่อ ผลิตเครื่องดื่มห่วยๆจากน้ำตาล มาเพื่อสร้างสังคม โดยไม่ได้คำนึงถึงสิ่งที่ดีกว่านั้น

เมื่อผู้หญิงเริ่มเป็นผู้ประกอบการผ่านสื่อ พวกเค้าก็โชว์ศักยภาพผ่านการขาย ครีม หรือ อุตสาหกรรมอาหารเสริม และ ตามสื่อทั่วไปก็ตบตีกัน สร้างดราม่า ตั้งแต่ดารายันชนชั้นล่าง

ทำให้การนั่งเสพข่าวที่มี “ผู้หญิง” กลายเป็นเรื่องไร้สาระ รวมถึงแก่นสารและประเด็นที่พวกเค้าต้องการจะสื่อ แม้แต่ผู้ประกอบการเพศหญิงก็พยายาม Push agenda Feminie ออกมา

ผู้หญิงที่ผมกำลังคุยด้วยหลายๆคน ก็เป็นพวกคลั่งลัทธิความอ่อนแอ

ผมรู้สึกว่าสังคมผู้หญิงมันคือหายนะชัดๆ แต่แน่นอน ว่าผู้หญิงก็ยังเป็นเพศที่ดึงดูดผมอยู่เหมือนเดิม แม้ว่าเธอจะไปขโมยผลไม้ลงมาจากการล่อลวงของงูพิษก็ตาม

ผมมองว่าตอนนี้ที่ผมไม่มีแฟน อย่างแรกก็เพราะเรื่องไม่พยายามเค้าใจเค้านี่แหละ

จะเข้าใจได้ยังไง แต่ละคนแม่งยังกะคุยคนละภาษา แถมเรื่องราวมันไม่มีตรงกลางเสียด้วยซ้ำ