The Mist ไม่สยองเท่าไหร่ แต่หดหู่สุดๆ

หดหู่แรกมันเป็นหนังเรื่องแรกที่ไปดูในโรงกับแฟนคนแรก ตื่นแต่เช้า นั่งรถจากบ้านไป 2 ชั่วโมงครึ่ง เพื่อไปดูที่โรงหนังอีกจังหวัด โดยเราเป็นคนเลือก

เพราะชื่อไทยมันคือ “เมืองในหมอก”

ไอ้เราก็เอ่อ มันต้องหนังรักฟีลกู้ดแหละ

หดหู่ที่สอง ดูไปสักพักแม่งเริ่มไม่ใช่ล่ะ หันไปบอกเขาว่า เราออกไปดูเรื่องอื่นกันไหม

เขาบอกว่าไม่เป็นไร ไหนๆก็ดูมาครึ่งเรื่องแล้ว ไปดูเรื่องอื่นเสียเวลา เดี๋ยวไม่ทันรอบรถกลับบ้าน (ซึ่งก็ต้องนั่งกลับไปอีก 2 ชั่วโมงครึ่ง) ดูไปสำนึกผิดไป

หดหู่ที่สามคือ เนื้อเรื่องหนัง ที่จบแบบแม่งทำร้ายจิตใจเยาวชนอย่างเราสุดๆ

แม่งเอ้ย! เล่นเอานอยด์กลับบ้านไปเลย

แล้วค้างอยู่แบบนั้นหลายวัน กว่าจะหาย🥲