ตอนที่ถึงระยองครั้งแรก
รู้สึกตื่นเต้นมากที่จะเจอทุกคน
เพื่อนร่วมทีม ร่วมเจน ที่ไม่โยน
ทันที่ที่รู้ตัวว่าจะต้องรออีกวัน ถึงจะเจอ
ไม่ได้รู้สึก
พอได้เจอพ่อนิว พี่นิ่ม รู้สึก ปลอดภัยมาก
เหมือนอยู่กับครอบครัว
เช้าร้านกาแฟ
จากที่หมดหวังกับคนรอบตัว
ได้เจอซีซาร์ มีทีมกับความหวังจะไม่หยุดสู้
ในฐานะผู้คนนึง
ทริปนี้มีชายแทร่มากกว่า 70% รู้สึก ปลอดภัยมากเหมือนอยู่ใน Safe Zone ทุก คนดูแลกันและกัน ใครหายไปได้ไม่นาน จะมีคนถามหาตลอด ( อย่างพี่นัตตี้ที่โดน คนถามถึงหนักมาก 5555 เพราะไปนอน ก่อน)
• ดังนั้นมาคนเดียวได้นะ กลับไปได้ เพื่อนเพียบ สี่ฮี
• จนเจอหลาม ความสีเขียว เริ่มหายไป
ได้ผจญภัยไปกับเรื่องเล่าตี้พี่ขิง
วนไปวนมา หาการกินเด็กอีกครั้ง
Securityแตกสลายความกลัวครอบงำจิต
ไม่รู้ว่าด้วยฤทธิ์ของนอนไม่พอจากการเดินทางหรือแอลกอฮอล์ ทั้งสองแน่ๆ
เห็นตัวเองพี่เคพี่ขิง กลายเป็นสัตว์ประหลาด
อะไรคือจริง
กระแสประสาทมันเป็นของจริงหรือเปล่า
หวาดกลัว free will
ด้วยความเข้าใจทั้งหมดที่มีพิสูจน์ได้ว่า
ผมไม่มีfree will
จุดลึกสุด ที่ใช้ยึดเหนี่ยว
ฉันคิดฉันจึงมีอยู่ หลับตานอน
ลืมตาตื่น คุณสไปรท์ ครอบครัวคุณไหม
เรามีอีกวันที่ต้องสู้ I won't stop here
จดหมาย 58 10 11 ขอบคุณครับ พ่อนิว
#east102
#i can't stop ๆ
#siamstr
nostr:nevent1qqsw5yp8kzu35rht0luxs7j9azgpgsh5qqpavav2vz62xtq60f5d06cpz4mhxue69uhhyetvv9ujuerpd46hxtnfduhsygph4ly7r2aq7wj99l4jw376qzmyp6lqmsvlh2qtcn54ay8zlz8llupsgqqqqqqs59mmw7