ท้องฟ้าของเรา….

ทรุดกายลงนั่ง

บนพื้นดินที่ปูด้วยใบไม้ร่วง

นุ่มละมุนราวกับแก้มสาว

ฟังเสียงสายลมโชยเอื้อนเอ่ย

มาจากแดนไกล

เคล้าเสียงใบไม้ไหว

เสียงยอดหญ้าลู่ตามลม

สายตาเหม่อมอง

ไปบนท้องฟ้ากว้างสีคราม

ถามเมฆน้อย

เจ้าจะล่องลอยไปทิศทางใด

ถามสายลมเจ้าจะพัดพา

ไปถึงดินแดนไหน

ช่วยอุ้มโอบความคิดถึง

ความห่วงใยและอุ่นไอแดด

ฝากไปถึงเธอผู้ห่างไกล

ได้ไหมเอ่ย

แต่ก็ไร้คำตอบ

จากเมฆน้อยและสายลม

ได้แต่พรึมพรำกับใจตัวเอง

ว่านั่นท้องฟ้าของสองเรา

#กวีนอนนา ผู้ไม่หิวแสงแต่ชอบ

แสดงกล้ามดาก

#siamstr

อรุณสวัสดิ์ครับ https://video.nostr.build/4576f4f131b559904bb8597f78fb77ae194ae455fdc4123b035741ea7b10c8b6.mp4