บ้างาน ก็ต้องได้เงินที่สมควรกับการทำงาน แล้วก็สามารถออมเงินไว้ได้
ถ้าเข้าเงื่อนไขนั้นสำหรับผมคุ้มครับ สุดท้ายใครดูแลเรานอกจากตัวเราครับ
ไม่มีใครสักคนยินดีแต่ไม่เป็นภาระใครแน่นอนครับ
ส่วนถ้าบ้างาน แต่สิ่งที่ทำต้องทำเพราะเอาไปเสวยความสุขแล้วก็ทำงานวนไปเพื่อมาจ่ายหนี้
อันนี้สำหรับผมไม่คุ้มครับ สุดท้ายหยุดไม่ได้เพราะหยุดแล้วจะเอาอะไรกิน....
ป่วยขึ้นมา ล้มลุกคลุกคลานเป็นภาระให้คนใกล้ตัวอีกต่างหาก...
เสริมอีกนิดนึง55 มันถึงมีคำว่าเพื่อนแท้ที่ไม่ได้สนว่าเราจะต้องไปร่วมกิจกรรม , ไปเจอกันไหม
แต่เจอกันเมื่อไหร่ ก็สามารถเอนจอยกันได้ทุกเมื่อนั้นคือเพื่อนกันครับ
ถ้าจะบอกว่าบ้างานแล้วไม่มีใครสักคนยินดี ผมมองว่าแสดงว่าที่ผ่านมาเราไม่ได้มีคนที่จริงใจเลยมากกว่า
มีเพียงแค่คนที่เอ้ยเรามาปาตี้กันนน เราไปเที่ยวกันเถอะ เอนจอยยย
คหสต. ครับ เพราะผมก็บ้างานเหมือนกัน แต่ไม่ได้รู้สึกว่าไม่มีใครยินดี เพราะผมไม่ได้สนใจว่าเขาต้องมายินดีกับผมไหม....
วันที่เหนื่อยผมก็สามารถโทรหาเพื่อนและคุยได้ แม้ปกติไม่ได้คุย
ผมสามารถไปหาเพื่อนได้และเพื่อนก็มีเส้นทางของเขา ผมก็สามารถเข้าร่วมกิจกรรมที่เพื่อนทำได้เสมอถ้าอยากเข้าร่วม
