มากหรือน้อยโลกธาตุล้วนเกิดดับ

จิตประทับมักทำใจให้ลุ่มหลง

เกิดอัตตาความคิดเป็นตัวตน

เกิดมั่นคงยึดมั่นในสัญญา

จิตปรุงแต่งให้เกิดรสในกิเลส

ยิ่งเสพยิ่งสนุกคิดว่านั่นคือสุขสันต์

ยิ่งเสพมากติดมากไม่รู้ทัน

เกิดวงศ์วานวัฏจักรให้เป็นไป

หากเฝ้ารู้เฝ้าเห็นให้เป็นนิจ

แต่อย่าจ้องจนเกิดจิตผิดวิสัย

ให้มองธรรมดาที่เป็นไป

รู้ให้ทันอบายอย่าลงตาม

แล้วเฝ้าเห็นความเป็นจริงสิ่งไม่เที่ยง

ลองมองเมียงสิ่งบีบคั้นมีเสมอ

ความไม่มี ความไม่เป็น สิ่งต้องเจอ

เฝ้าดูเธอความเกิดดับธรรมดา

หากเพียรหมั่นตั้งมั่นให้มั่นคง

เราจะพบหนทางที่ควรหา

หากเห็นแล้วตั้งมั่นทำให้เป็น

ก็หลุดพ้นโลกานี้ตามความจริง

✍️บันทึกให้ทำ ณ ณิชชา