วันนี้ผมอ่าน The Road to Serfdom จบแล้วครับ

ไม่น่าเชื่อว่าหนังสือตีพิมพ์ปี 1944 จะล้ำค่าเหนือกาลเวลาขนาดนี้ และทำให้ผมสงสารปนสมเพชกับผู้คนมากมายที่โยนความรับผิดชอบชีวิตตัวเองทิ้ง เพื่อหวังว่าจะมี "ผู้นำ" คนใหม่สักคนเข้ามาเป็นอัศวินขี่ม้าขาวช่วยให้ชีวิตพวกเขาดีขึ้น

ถุยเหอะ

ถ้าไม่รับผิดชอบตัวเอง ก็จงเป็นทาส เป็นเศษสวะที่เขาจะแบ่งแยกและปกครองเมื่อไหร่ก็ได้ตามใจ

การยอมจำนนมันง่าย ไม่ต้องใช้สมอง ไม่ต้องพยายาม มิน่าผู้คนส่วนมากถึงชอบเป็นข้ารับใช้ กราบไหว้บูชานักเลือกตั้ง และยอมเป็นแบตเตอรีก้อนใหญ่ในเดอะเมทริกซ์

คุยกันเรื่องนี้เต็ม ๆ ใน #สภายาส้ม EP.10 พุธนี้ครับ