Bitcoin ผมเชื่อว่าสุดท้ายจะไม่มีใครซื้อขาย

สำหรับผม… ความสำเร็จสูงสุดของบิตคอยน์ อาจไม่ได้อยู่ที่มันถูกนำไปใช้จับจ่ายอย่างแพร่หลาย แต่อาจอยู่ที่วันหนึ่ง “ไม่มีใครกล้าใช้มัน” เลยต่างหาก ลองจินตนาการว่าคุณมีทองคำแท่งขนาดใหญ่ในมือ คุณจะเอามันไปแลกกับกาแฟหนึ่งแก้วไหม? คำตอบก็คงไม่ เพราะมันมีค่ามากเกินกว่าจะใช้แลกกับสิ่งเล็กน้อยเช่นนั้น

Bitcoin เองก็น่าจะเป็นแบบเดียวกัน หากมันประสบความสำเร็จอย่างแท้จริง วันหนึ่งเราอาจไม่ได้เห็นมันถูกใช้เพื่อซื้อของอีกเลย และอาจไม่มีให้ซื้อขายในตลาดแบบที่เห็นทุกวันนี้ มันจะกลายเป็นของหายาก เป็นหน่วยเก็บมูลค่าที่มีแต่คนอยากครอบครอง คนธรรมดาอย่างเราอาจเอื้อมถึงมันไม่ได้อีกต่อไป ย้อนกลับไปในวันแรก ๆ Bitcoin เป็นเพียงของเล่นของคนในวงการเทคโนโลยี ใช้แลกพิซซ่าเพียงไม่กี่ชิ้น แต่วันนี้ มันเริ่มถูกมองเป็น “ของสะสม” และกำลังก้าวสู่การเป็น “หน่วยอ้างอิงของมูลค่า” ไม่ต่างจากทองคำ ผมเห็นแนวโน้มของมันชัดเจน และยิ่งศึกษายิ่งรู้สึกตื่นเต้นทุกครั้ง สำหรับผมแล้ว การเข้าใจ Bitcoin อย่างลึกซึ้ง คือการเดินทางที่เปลี่ยนมุมมองต่อโลกทั้งใบไปโดยสิ้นเชิง และเมื่อเข้าใจแล้ว ผมก็ทำเพียงสิ่งเดียว คือ “ซื้อ” และไม่เคย “ขาย” แม้แต่หนึ่งซาโตชิ เพราะทุกซาโตชิที่ผมมี คือผลจากหยาดเหงื่อและแรงงานที่ลงมือทำด้วยตัวเอง และทุกซาโตชินั้น…ผมรักมัน ไม่ใช่เพราะมูลค่าตลาด แต่เพราะมันคือสิ่งที่ผมรู้ว่า ไม่มีใครแย่งมันไปจากผมได้อีกแล้ว แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าผมจะกลายเป็น “ปู่โสมเฝ้าทรัพย์” นั่งกอดมันไว้โดยไม่แบ่งปันให้ใคร ในใจลึก ๆ ผมเชื่อว่า เมื่อไหร่ที่เรามีความมั่นคงเพียงพอ ถึงเวลานั้น…เราทุกคนก็อยาก “ส่งต่อบางสิ่ง” ให้กับโลกเช่นกัน

เพราะผมเชื่อว่า… มนุษย์ทุกคน ต่างมีบางอย่างในใจที่อยากแบ่งปัน