از نزدیک در جریان بامبول آیلتس هستم. دو روزه فقط دارم به این فکر کنم که آخه چجوری اینا رو به انگلیسی بنویسم که کسی بفهمه تو این جهنم دره چه خبره.

به هر حال که قابل هضم نیست براشون. ولی باید گفت

یه جا میگفت که دنیا هیچ اهمیتی به رنجهات نمیده، اینکه چقدر در عذابی براش مهم نیست. ولی اگه راه حلی برای رهایی از اون رنج پیدا کردی همه حاضرن براش سر و دست بشکنن. حالا حکایت ماست، تو رنجیم، ولی راه حلامون خیلی کم و محدودن.