ส่วนแรก เอาจริงๆถ้าไม่นับความพยายามวัดระดับอินซุลิน ซึ่งโอเคมันน้อยจนไม่ส่งผลกับร่างกายในทางสารอาหารและการดูดซึม (เพียวคือหญ้าต้มนะครับ ผงๆเราจะไม่นับว่าเพียว อนาคตไม่แน่นอนเพราะมันไม่ธรรมชาติ)

ส่วนสอง สำคัญกว่าส่วนแรก ความหวานไม่ได้มีผลแค่อินซุลิน แต่มีผลกับ คอติซอล และ โดปามีน 2ตัวหลังนี่แสบกว่าเยอะครับ เหมือนที่ผมจะทำเรื่อง นาร์ซีซิส เพราะมันโจมตีโดปามีนและคอติซอล เต็มๆ

2ตัวนี้ถ้ามันรวน มันจะเป็น คู่หูนรกเลยครับ

โดปามีน คือตัวที่จะสั่งสมองเรา ให้หาของมาบรรณาการมัน บังคับเราให้เอาของที่มันชอบมาปรนเปรอ ถ้าเราสปอยมันจนเสียคน เราก็ต้องตกเป็นทาสมันแบบโงหัวไม่ขึ้น

คอติซอล คือความเครียด ไม่ว่าเราจะตามใจหรือไม่ตามใจโดปามีน คอติซอลจะเล่นงานเรา เพราะถ้าเราตามใจ เราก็จะรู้สึกผิดที่ยับยั้งตัวเองไม่ได้ คอติซอลหลั่ง เราตามใจจนไม่สิ้นสุด เราจะเกิดความสุขแบบไม่รู้จักพอ คอติซอล หลั่ง อ่ะ หรือแม้แต่จะไม่ตามใจมัน เราก็จะโดนโดปามีนกดดัน ให้เราเครียด คอติซอล หลั่ง

เราเลยมีคำว่า ตัดหวาน อย่าเป็นทาสความหวาน ไม่เกี่ยวว่าจะหวานจากอะไร หวานคือหวาน เพื่อเลี่ยงไอ้แฝดนรกนี้ครับ คุมให้อยู่ 2 ตัวนี้มีประโยชน์มหาศาล ถ้าคุมไม่อยู่ บ้านเมืองพังทลาย

#siamstr