วันนี้รับสายโทรศัพท์เยอะสาย ตั้งแต่ตื่นนอนฉลองปีใหม่

ทุกสายไม่มีเรื่องที่เรียกได้ว่าดีเลย

.

สิ่งหนึ่งที่แปลกใจกับตัวเองคือ แทนที่จะหงุดหงิด โมโห เศร้า แล้วสลดไปตลอดวันหยุด ผมกลับรู้สึกเฉยๆ แล้วตอบโดยค่อยๆ คิดได้

.

จากนั้นก็กลับมาใช้วันหยุด แตะงานมั่ง พักมั่งไปตามปกติ

.

สมัยตอนอายุยังน้อย ผมเกลียดมากเวลาคนแก่กว่ามาพูดใส่ผมว่า

.

“พออายุมากขึ้นแล้วจะเข้าใจเอง”

.

มาถึงวันนี้ ถึงได้เริ่มเข้าใจ เมื่อผ่านเรื่องยากๆ และปัญหามาจนถึงตอนนี้

.

เราจะมองเห็นมันเป็นเรื่อง “ธรรมดา” ที่ต้องผ่านมันไป

.

เป็นความรู้สึกและประสบการณ์ ที่ทำให้สิ่งที่เคยผ่านไปได้ลำบาก กลายเป็นเรื่องที่มองเห็นภาพรวมได้ง่ายขึ้น

.

มีน้องๆ ที่ทำงานด้วย พูดให้ผมฟังหลายครั้งว่า ไม่อยากแก่ เพราะกลัวความเสื่อมสภาพตามวัย

.

ผมบอกว่า “ถ้าตายตอนนี้ ก็จะไม่ต้องแก่นะ แบบนั้นเอามั้ย ?”

.

เพราะไม่ใช่ทุกคนจะมีโอกาส มีอายุมาได้ถึงตอนนี้

และไม่ใช่ทุกคนจะได้รับประสบการณ์ จนสั่งสมเรียนรู้

.

ให้ ”ตัวเรา“ ได้เป็น ”ตัวเรา“ ในปัจจุบัน

.

ทุกๆ ปีที่ผ่านไป ไม่ว่าอะไรจะดีจะแย่แค่ไหน เราจะได้จดจำมันเอาไว้ แล้วนำมาใช้ช่วยตัดสินใจในอนาคต

.

ดีใจที่ได้ก้าวผ่านปีที่ผ่านมาจนถึงวันนี้

และจะยินดีกับปีนี้ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น

.

สวัสดีปีใหม่ 2568 ทุกคนนะครับ 🎉