Replying to Avatar Jingjo

เจ้าคนนายคนบ้านป้าคุณสิ คุณส่งเด็กวัยกำลังสดใสเข้าไปนั่งในคอกสี่เหลี่ยมแคบ ๆ ร่วมกัน 30-40 คน เพื่อนั่งมองผู้ใหญ่หน้าห้องท่องตำราที่รัฐเซ็นเซอร์เรียบร้อยแล้วให้ฟัง นั่งกันเป็นหุ่นยนต์ไร้วิญญาณกันอย่างน้อย ๆ ก็ 12 ปี

ก่อนที่จะโดนถีบอย่างเร่งร้อนให้เลือกคณะอะไรสักอย่างที่มึงควรจะชอบ เพื่อเข้าไปผลาญเวลา พลังงาน และเงินมหาศาลอีก 4 ปี หรือนานกว่านั้น เพื่อจะได้กระดาษหนึ่งใบ เอาไปพินอบพิเทาขอเข้าไปเป็นฟันเฟืองหรือน็อตเล็ก ๆ สักตัวในเครื่องจักรทุนนิยมสามานย์ที่ผูกขาดได้เบ็ดเสร็จจากอำนาจรัฐยื่นมือมาสาระแนโอบอุ้ม กระทืบทิ้งกลไกตลาดเสรีที่ทุกคนแข่งกันอย่างยุติธรรม และทำให้ธุรกิจเล็ก ๆ ของครอบครัวพังพินาศทุกหย่อมหญ้า บีบให้ครอบครัวซึ่งเป็นสถาบันที่สำคัญที่สุดในสังคมต้องแตกเป็นเสี่ยง ๆ

มนุษย์แทบทุกคนถูกผลักให้ต้องออกไปทำงานหนักจนเหงื่อไหลไข่สะท้าน แลกกับเงินห่วย ๆ ที่มูลค่าระเหยออกไปทุกวินาที เพราะมีกลุ่มคนบัดซบไม่กี่คนแม่งพิมพ์เงินเพิ่มได้จากอากาศ

แล้วถ้าอยากสร้างตัวโดยไม่พึ่งครอบครัวหรอ?

เป็นหนี้ก้อนโตสิ เป็นแบตเตอรีก้อนถัดไปให้ระบบฟาร์มมนุษย์ของโครงข่ายธนาคารลัทธิเงินงอกเงยสิ เป็นหนูติดจั่นไปจนวันตายสิ และก่อนที่ลมหายใจสุดท้ายจะออกจากร่าง ค่อยถามตัวเองอีกทีก็ได้ว่าฉันทำอะไรผิด ฉันก็ตั้งใจเรียน ฉันก็ตั้งใจทำงาน ทำไมฉันไม่มีโอกาสลืมตาอ้าปากกับเขาได้บ้าง ทำไมแค่จะมีบ้านสักหลังบนที่สักแปลงเล็ก ๆ แบบรุ่นปู่ย่าตายายฉัน ฉันถึงทำไม่ได้นะ?

นี่ฉันมันโง่งี่เง่าไม่เอาถ่านขนาดนั้นเชียวหรือ ชีวิตฉันมันไร้ค่าอะไรขนาดนี้

ไหนผู้ใหญ่เคยบอกฉันไว้ว่าให้ตั้งใจเรียน จบมาแล้วจะได้เป็นเจ้าคนนายคน แม่งแค่เป็นเจ้าชีวิตตัวฉันเอง ฉันยังทำไม่ได้เลย

ใครกัน...ที่ทำให้ฉันเป็นทาสที่หลุดพ้นไม่ได้แบบนี้

#siamstr #สภายาส้ม

หมายโหด : ใครพลาดความเดือดเมื่อคืน ดูย้อนหลังได้เลย มาร์กเวลาไว้ให้แล้ว

https://www.youtube.com/live/cfmaSOybrJc?si=_t-saxDNAKfZxA8Q&t=3601

ระบบโซตัสในมหาลัยนี้ก็ส้นทีน ดีที่ไม่เคยเข้าประชุม กล้ายกมือออกตอนที่รุ่นพี่ถามว่าใครไม่อยากเข้า (แล้วตูคือคนเดียวที่ยกมือด้วยนะ)

แล้วไง? เพื่อนก็มีเหมือนเดิม แต่ตอนนี้ไม่ได้ติดต่อละ ชีวิตก็สบายดี ส่วนตัวเป็น Introvert ไม่ได้แคร์อยู่แล้ว ไม่ได้มีคอนเนคชั่นอะไร เพราะพวกแม่งเองยังไม่เคยทำงาน คบไปก็ไม่มีประโยชน์ต่อชีวิต

ผมเรียนบริหารธุรกิจที่ม. มหิดลสาขากาญจนบุรี ไปก็เจอแต่ลิง เรื่องบริหารธุรกิจลืมไปหมด ที่เรียนมาไม่ได้ใช้จริงในชีวิตเลย ยกเว้นแต่อีพีระมิดของมาสโลว์เท่านั้น ถ้าย้อนเวลากลับไปได้อยากให้ตัวเองเข้าใจเรื่องเงินมากขึ้น #siamstr

nostr:nevent1qqsqq8k7l45svt8vk04yl8tgwyf9l7ht8p7z35k7pdepmgrvpe46tzcpz4mhxue69uhhyetvv9ujuerpd46hxtnfduhsyg98axekluj2uuc8qe6z25a55j38xwcpz4h8e83xz30eh34pfurp4ypsgqqqqqqsn5lt5l

Reply to this note

Please Login to reply.

Discussion

ควรทำแบบสมัครใจเข้า ไม่ใช่ใช้ความกดดันเพื่อน มาให้เราต้องเข้า fuck จริงระบบนี้

Cast aside เรื่องวิชาการเฟียตอันไร้สาระ หรือเรื่องที่ว่า มหาลัย = แหล่งหล่อหลอมคนให้กลายเป็นแค่ฟันเฟืองอันนึงนะ เพราะอยากคุยประเด็นนี้ในมุม semi-normie เหมือนกัน

ผมมหิดลเหมือนกัน สมัยปี 1 เบื่อซ้อมเชียร์ ยุงเยอะ, รำคาญเสียงรุ่นพี่สั่งนั่นนี่, เบื่อการนั่งอย่างไร้อิสรภาพ จู่ๆตอนเขาร้องๆเพลงกันอยู่ เลยลุกเดินออกมา แล้วก็ไม่เข้าแม่งเลย แค่อยากมีอิสระ ไม่อยากทำตามคำสั่งใครแค่นั้นเลย

สุดท้ายก็มีเพื่อนอยู่ดี เพื่อนสนิทในมหาลัย ผมว่ามันได้มาจากการเผชิญอุปสรรคในช่วงเวลาเรียนมาด้วยกัน (อารมณ์เหมือน party ในเกม rpg ที่ผจญภัยมาด้วยกัน ต่างคนต่างมี value ให้กัน : v4v, v4frenship) มากกว่าการไปนั่งซ้อมร้องเพลงตามคำสั่งแค่ไม่กี่วัน

แต่…

สุดท้ายจบมาแล้วก็ตัวใครตัวมัน ชีวิตใครชีวิตมันอยู่ดี

งานแต่งเพื่อนถ้าไม่ได้สนิทจริงๆก็ไม่ไปเพราะเอาตังค์ที่จะใส่ซองไป stack sat ได้ value ดีกว่า 5555555