ว่าด้วยเรื่องค่าแรง 1.5

"โอ้สหายเอ๋ย ชนชั้นกรรมมาชีพอย่างเราๆ ท่านๆ ต่างเป็นผู้ลงหยาดเหงื่อแรงกาย สร้างสรรค์ผลงานใดๆ ขึ้นมา ใยอ้ายนายทุนมันริบเอาไปเสียหมดเล่า!! ทุนนิยมนี้หนอช่างบัดซบ โลกนี้ช่างเหลื่อมล้ำ

อย่างกระนั้นเลย พวกเราชาวกรรมมาชีพเอ๋ย จงรวมพลังกันแสดงให้อ้ายพวกนายทุนมันเห็น พวกเราชาวกรรมมาชีพเอ๋ย จงจับค้อน ถือเคียวของท่านออกมา เพื่อชะล้างความโสมมออกไปจากโลกใบนี้เสียที!!"

.

นี่คือสิ่งที่เหล่ามิตรรักแฟนเพลงเฮีย เครา(ดก) มาก มักชอบพูดกัน ซึ่งผมเขียนไปก็จั้กจี๊นิ้วไป เพราะอะไร

.

จากความรู้ในตำราที่เราเรียนกันมา แรงงานถือเป็น 1 ในปัจจัยการผลิตทั้ง 4 ซึ่งก็ถูกต้องตามนั้น แต่ถ้าเราลองมองให้ลึกลงไปถึงความสัมพันธ์ในแบบผู้ซื้อและผู้ขายจะเห็นได้ว่า แรงงานก็เป็นสินค้าชนิดหนึ่งของมนุษย์คนหนึ่งนั้น คุณสามารถปล่อยสินค้านี้ให้คนอื่นเช่าในลักษณะของการจ้างงาน

.

ความเจ๋งของสินค้า "แรงงาน" นั้นคือ มันสามารถเพิ่มมูลค่าให้ตัวมันเองได้ หากมนุษย์คนนั้นใช้มันอย่างถูกวิธีจะนำมาซึ่งประสบการณ์ ความชำนาญในด้านนั้นๆ หากมนุษย์คนนั้นใช้มันเพื่อแสวงหาความรู้ ทดลองทำในด้านใหม่ๆ ผลลัพธ์ก็อาจเพิ่มเท่าทวีคูณ

.

3 ปัจจัยที่จะทำให้แรงงานมีค่าแรงที่เพิ่มขึ้นในตลาดเสรีคือ

1.ทำงานให้มากขึ้น - ขายสินค้ามากขึ้น ก็ได้เงินมากขึ้น

2.เพิ่มความสามารถตัวเอง - สินค้ามีคุณภาพมากขึ้น คนซื้อก็ยอมจ่าย

และปัจจัยหนึ่งที่สำคัญไม่แพ้กัน นั่นก็คือ

3.ผู้ประกอบการ - เมื่ออุปสงค์เพิ่มขึ้นไม่ว่าทางใดก็ตาม อุปทานเท่าเดิม ราคาสินค้าย่อมเพิ่มสูงขึ้น

.

ว่าแต่..ผู้ประกอบการหรือนายทุนผู้กดขี่เหล่าสหาย สร้างความเหลื่อมล้ำที่สาวกท่านเครา(ดก) มาก ชิงชังนักหนา พวกมันจะช่วยให้สหายของเราลืมตาอ้าปากได้อย่างไร

...ตัดจบแบบละครไทย...