พี่เขาเขียนรีวิวมาแล้ว เราก็ขอรีโพส แล้วเจาะในส่วนของเราแล้วกัน (จริงๆ คือตอนนี้ยังง่วงและเพลียอยู่เลย ตอนแรกกะจะปล่อยพรุ่งนี้ แต่น่าจะยุ่งและกลัวลืม ด้นสดมันตรงนี้แหละ ทนอ่านเอานะครับ555)

*วันเสาร์ที่ 4 พย 66 10.00น.

ผมขับรถมาถึงคาเฟ่ที่นัดหมายกันไว้ ผมมีความเกร็งๆพอสมควรเพราะปกติ เข้าสังคมเจอคนที่ไม่รู้จักไม่ค่อยเก่งแถมยังเป็นคนที่เราดู live ประจำอีก เหมือนอย่างกับเจอดาราว่าไปนั่น แต่มันก็เกร็งจริงๆนะ คือมันบิทคอยน์เนอร์นะเว้ยมึง ความคิดแต่ละคนก็รู้กันอยู่ 555+ บอกตัวเองใจดีสู้เสือเข้าไว้ อย่าคิดมาก เป็นตัวเราเองดีที่สุด

- ผมยกมือไหว้สวัสดี ทุกคนมาถึงก่อนผมหมดแล้ว พี่ตั้มมองหน้าผม นี่ใครเอ่ย ผมก็บอก Win Vee ครับ

- ผมเริ่มชวนคุยไม่เก่งนัก โดยเฉพาะกับคนที่ยังไม่รู้จักด้วย บรรยากาศเป็นไปแบบง่ายๆสบายๆ พี่ตั้มชวนคุยสไตล์แกแหละ ลึกๆหน่อย ฉีกๆนิดนึง ไกลๆแบบ ไกลจนเรานึกไม่ถึงอะซึ่งมันเป็นแบบที่่เราเห็นเวลาแกมาในไลฟ์เลย 555+ ตื่นเต้นๆ ส่วนพี่จิงโจ้ออกแนวนั่งเงียบๆ หน้าเข้มๆ แต่ว่าจริงๆแล้วก็ยิ้มได้นะ ไม่ได้ดูดุอะไรเหมือนใน live ส่วนคุณเอ็มส่วนตัวมีคุยในดิสคอทบ้างพอรู้ว่า เขาเป็นคนรันโหนดเหมือนกัน และป้ายยา start9 ให้ผมเต็มๆ ตอนนั้นผมกำลังเบื่อ mynode พอดีเลยซิ้งบล้อคใหม่เลยสนุกดี 555+

- มีพี่แคน เจ้าของร้านคาเฟ่ เข้ามาร่วมวงด้วย ซึ่งพี่แคนยังไม่ได้ลงหลุมกระต่าย และเปิดคำถามรัวๆ ใส่พี่จิง้โจ้และพี่แจ้ค กู้ดเดย์ (ไม่อยากเรียกพี่ตั้มแล้วอะ บรรยากาศมันให้) ผมนั่งฟังอย่างตั้งใจ เก็บรายละเอียดไปเรื่อยๆ จนรู้สึกว่า เฮ้ย สิ่งที่พี่แคนถามนั้น คำถามที่กุเคยถามก่อนจะรู้จักบิทคอยน์ทั้งนั้นเลยนี่หว่า แต่มันต่างตรงที่ ตอนนั้นเราเลือกที่จะศึกษาต่อเอง แบบ ดูยูทูปหาหนังสืออ่าน โดยที่ไม่เคยกล้าคุยกับบิทคอยน์เนอร์เลย เพราะแรกๆรู้สึกทุกคนดูดุและโหด 555+ กลัวไปทะเลาะกับเขาไม่ใช่อะไร

ซึ่งการที่พี่แคนได้มีโอกาสมาคุยกับทีม RS สองท่านนี้นั้นโชคดีมากๆ เวลาไม่ถึงชั่วโมง พี่แคนได้คำตอบที่ชัดเจน ตรงประเด็น ไปอย่างครบถ้วน ในแบบที่ผมเองต้องใช้เวลาศึกษาเป็นปี (โหโชคดีชิบหายเลยวะ แต่เจ้าตัวจะหัวบวมไหมนั่นเป็นเรื่องของเขาแล้ว ผมนึกตอนนั้น)

- ระหว่างนั้นผมก็พลางนึกกันไปว่าเออ เราก็อยากจะป้ายยาหรือให้คนรอบข้างเราได้เข้าใจบิทคอยน์ไวๆบ้างจัง พยายามนึกหา solution ต่างๆ คิดอยู่ในใจว่าบิทคอยน์นั้นมีเรื่องเยอะแยะมากมายเหลือเกินที่จะให้คนแต่ละคนเข้ามาพบเจอมันได้ มันเหมือนมีประตูหลายๆบาน จากมุมหลายๆมุม ให้ทุกคนได้เปิดเข้ามาจากด้านต่างๆ โดยมีบิทคอยน์อยู่ตรงกลาง แต่จะทำยังไงละ? นั่นเป็นคำถามที่ผมตัดสินใจ กล่าวออกไปถามพี่ตั้ม ซึ่งแกก็ให้คำตอบมาประมาณว่า เราไม่ต้องเร่งรัดอะไร ทุกอย่างมันจะเป็นไปของเขาเอง แต่ใจเราลึกก็แหม่เวลาเห็นคนใหม่ๆเขาได้เข้ามา ไอเราก็อยากให้คนรู้จักเราได้เข้ามาลองดูบ้าง ชอบไม่ชอบ อินไม่อิน ก็ไม่เป็นไร แต่ขอให้ได้แง้มประตูส่องเข้ามาดูสักหน่อย... ถือสะว่าเอออย่างน้อยเราเคยกล่าวถึงบ้างแล้วนะ

*พักเที่ยง เราไปต่อกันที่ร้านก๋วยเตี๋ยว

- ขอบคุณคุณเอ็มที่แอบไปจ่ายเงิน เลี้ยงค่าก๋วยเตี๋ยวพวกเราโดยไม่บอกกล่าว ผมรู้สึกละอายใจข้างในสุดๆ เฮ้ยให้เขาเลี้ยงเราได้ไงวะ ไม่ได้ละ เดี๋ยวต้องถือโอกาส zap คืนไปเสียหน่อย 555+

*ช่วงเย็น ร้านอาหาร 17.00

- คราวนี้ผมมาถึงก่อนใครๆ คุยกับพนงที่ร้านว่ามีคุณ..จองไว้ไหมครับ พนงที่ร้านทำหน้างง แบบมึงมาคนแรกของร้านเลยนะวันนี้ ผมจึงโทรไปหาคุณเอ็ม สรุปพนักงาน จัดโต๊ะให้ใหญ่มาก 555+ ผมนึกในใจ กุมากันแค่ 4 คนเอ้ง

- ร้านคือโคตรดี ผมเริ่มด้วยการสั่งขาหมูเยอรมันเพราะแอบดูรีวิวมาแล้วเห็นภาพมันน่ากินดีเลยจัดไป1 พี่ตั้มสั่งเนื้อแดดเดียวไป1 ส่วนคุณเอ็มยังเลือกไม่ได้ น้องพนงก็ขายเก่งสัส 555+ เมนูนี้อร่อยนะคะ นู่นก็ดีนะคะ แนะนำอาหารทั้งแนวกับแกล้ม จัดหนัก ว่ากันไป คุณเอ็มเลือกได้สั่ง .... สั่งอะไรวะผมลืมแล้ว (ดีนะเราถ่ายสลิปตอนกินเสร็จมาด้วย เปิดดูแปป...) ประเด็นคือผมรุ้สึกได้ว่าที่คุณเอ็มสั่งช้าไม่ใช่อะไร คุณเอ็มกำลังดูอยู่ว่าเออใครสั่งอะไรบ้างแล้ว จะได้ไม่สั่งซ้ำๆ หรือไม่อยากให้มีอาหารคล้ายๆกันเกินไปจะได้ไม่เลี่ยน ผมรู้สึกได้ถึงดีเทลเล็กๆตรงนี้ที่คุณเอ็มตั้งใจเลือกเมนูมาก สุดท้ายคุณเอ็มก็สั่ง ยำปลากระพงกรอบ!! ซึ่งมาพร้อมกับยำมะม่วงมีรสชาติตัดเลี่ยนได้ดี และเมื่ออาหารมาเสิร์ฟ เอะ ทำไมปลากระพงมันทอดน้ำปลามาวะ 555+

- ผมเริ่มรู้สึกว่า เราเลือกที่นั่งผิดตอนฟ้าเริ่มมืดลง และร้านเปิดเพลงเสียงค่อนข้างดัง ผมหันหลังไปดู ชิบหายเรานั่งหน้าเวที 555+ เออช่างมันลองดูสิจะสู้เสียงพวกกูได้มั้ย ซึ่งมันไม่ได้ 555+ ขอโทษที่ตั้มจริงๆ เสียงพี่ตั้มเบาไปหน่อย และนั่งเยื้องกันผมพยายามฟังอยู่จับใจความได้บ้างไม่ได้บ้าง เป็นครั้งคราว จะรู้สึกอีกทีก็คือพี่ตั้มบอกว่า อยากขอเพลงวง Carpenter ผมนึก เอเขาจะขอเพลงทำไมนะ วงยังไม่ขึ้น สรุปวงขึ้นตั้งนานแล้ว แต่นักร้องร้องเพราะมาก จนผมนึกว่าเขาเปิดเพลงจากคาราโอเกะประมาณนั้น พี่นักร้องน่าจะรุ่นๆ สัก 50-60+ ตอนแรกแกก็ร้องเพลง ดา เอ็นโดรฟินงี้ พอพี่ตั้มขอวงคาเพนเตอผมมั่นใจเลยว่าเข้าทางแกสุดๆ และมันก็เป็นอย่างที่คิด พี่นักร้องผู้หญิงและพี่ผู้ชายที่เป็นทั้งนักดนตรีและร้องเพลงเองด้วย ร้องเพลงไปเรื่อยจนไปจนถึงยุค เอลวิส ผมก็ฟินเลยทีนี้ เป็นเพลงที่เคยฟังเพราะพ่อกับแม่พาฟังตั้งแต่ยังเด็กๆ... ไม่น่าเชื่อว่า พวกเราทุกคน หยุดการสนทนาลงตลอด การร้องเพลงของสองท่านนี้ไปประมาณ 4-5 เพลงได้ และทุกๆที่เพลงจบ พี่จิงโจ้และพี่ตั้มก็ปรบมือให้ แบบถูกใจยิ่งนัก พี่ตั้มถึงกับเอ่ยออกมาว่ากู กูอยากจะ Zap!! 555+

- สิ่งที่คุยกันหลักในช่วงหัวค่ำวันนั้นคือ พี่ตั้มถามความเห็นของผมกับเอ็มว่า รู้สึกยังไงกับการจัดทำรายการต่างๆ ซึ่งส่วนใหญ่เน้นที่สภายาส้ม ผมก็เอ้าเข้าทางแล้ว เรื่องนี้ฉันคุยได้ ผมนั้นได้บอกไปแล้วว่า ผมชอบสุดๆเลยคือช่วงที่ ทางทีมงาน ได้จัด สภายาส้มแบบ live ได้แล้ว ไม่รู้ใครเป็นเหมือนผมไหมนะ แต่ทุกๆประเด็นในทุกๆ ep ของสภา มันควรไลฟ์อะ เพราะฉันนั้นอยากจะคอมเม้นคุยด้วย เรื่องมันมีทั้งข่าวอัพเดทต่างๆ เรื่องใหม่ๆที่เราไม่เคยรู้มาก่อน หรือเรื่องที่เออกูรู้แล้วแหละ แต่ไม่เคยคิดลงไปลึกในรายละเอียดขนาดนี้ ขอร้องมีแบบ live ด้วยเถอะ