"ให้น้อยลง" แม่มักจะพูดประโยคนี้ขึ้นมาเสมอ หลังจากกลับมาบ้าน และแกะห่อกับข้าวที่ซื้อมาจากตลาด

ผมได้ยินแรก ๆ ก็ไม่ได้รู้สึกอะไรนัก แต่เวลาผ่านไป ผมก็ได้ยินแม่พูดเรื่อย ๆ

.

และไม่ใช่แค่ร้านเดียว แต่ไม่ว่าร้านไหนๆ ก็ดูจะให้น้อยลงสำหรับแม่

คำว่า "ให้น้อยลง" กลายเป็นเหมือนบทสวดที่เราจะท่องทุกครั้งก่อนทานอาหาร

ผมก็มักจะบอกว่า "มันก็เป็นแบบนี้ทุกร้านนั่นแหละ" โดยที่ผมไม่เคยสังเกตเลยว่าแม่ค้าให้น้อยลงจริงหรือไม่

.

"มันน้อยลงยังไง"

"นี่ไง เมื่อก่อนให้หมู 4 ชิ้น เดี๋ยวนี้ให้ 3 ชิ้น"

"ขนาดเท่าเดิมมั้ย"

"ไม่ หมูมันบางลง เมื่อก่อนหนากว่านี้ ดูสิเดี๋ยวนี้หั่นซะบางเฉียบ"

.

แต่ความจริงคือ แม่เป็นสิ่งมีชีวิตที่รับรู้ทุกความผิดปกติได้อย่างเหลือเชื่อ

ส่วนผมเป็นคนประเภทที่ หากมีอะไรสักอย่างเปลี่ยนไปก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันเปลี่ยนไป

.

เราก็ได้แต่ตั้งคำถามว่า ทำไมร้านถึงทำแบบนี้ ลดคุณภาพสินค้าของตัวเองล่ะ เขาไม่รู้หรอว่าทำแบบนี้ลูกค้าจะหายไป แต่จะหนีไปไหนก็เจอแต่ของราคาแพง ถ้าไม่แพงก็คุณถาพด้อยลง หนีไปร้านไหนก็ไม่พ้น เป็นชะตาที่มิอาจเลี่ยง

.

ตอนหลังถึงได้รู้ว่ามันคือผลกระทบจากเงินเฟ้อ ถ้าแม่ค้าเพิ่มราคา เดี๋ยวคนก็ไม่ซื้อ เลยต้องลดคุณภาพสินค้าเพื่อให้ขายราคาเดิมได้

.

และนั่นคือบทเรียนที่แม่สอนผมเรื่องเศรษฐศาสตร์โดยที่ไม่ได้ตั้งใจ จาก "ให้น้อยลง" กลายเป็นความจริงที่ทำให้เราตระหนักว่าเงินที่อยู่ในกระเป๋าของเรานั้น มีอำนาจในการซื้อลดลงไปทุกวัน ทุกวัน

don't rush, just save - penguin no invest

#siamstr #penguinnoinvest #เงินเฟ้อ