-มันดูเป็นรูปเป็นร่างแล้วนะ-

พักนี้ผมไม่ค่อยมีเวลาให้ตัวเองเลย พอจะมานั่งหัดเขียนอะไรก็จะมีเรื่องราวของคนรอบๆตัว ให้ต้องมานั่งแก้ไขตลอด แป๊บๆหมดวัน หมดอารมณ์ เฮ้ออ

.

จากวันแรกๆที่มีคนไม่กี่คน ผลัดกันทักกันไปมา เราได้ทดลองปุ่มzapกัน ได้เริ่มมีไลฟ์ครั้งแรกๆกัน ทุกวันนี้ผมยังรู้จักไม่หมดทุกคนเลย แต่พอจะเข้าใจนิสัยใจคอแต่ละคนเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

.

เรามีDevเก่งๆ มีคนเขียนบทความเก่งๆ มีคนปัญญาอ่อนคอยกระเซ้าเย้าแหย่เพื่อให้เกิดความเป็นกันเอง มีคนหน้าใหม่ๆเข้ามาขอคำแนะนำ และคนเก่าๆก็ให้คำแนะนำโดยไม่เคยรู้สึกรังเกียจหรือรำคาญ

.

จุดมุ่งหมายแต่ละคนที่เข้ามาก็ไม่เหมือนกันบางคนหลงทางเข้ามาเพื่อหาคำตอบของชีวิต บางคนเข้ามาเพื่อพัฒนาตนเอง บางคนเข้ามาเพื่อหาความรู้

.

เด๋วนี้โน๊ตก็เยอะมาก ตามอ่านไม่ทัน บางคนที่เราเข้าไปดูประจำก็ไม่ได้เข้าไปดู ต้องย้อนหลังเข้าไปดู งงนิดๆนะ ว่าไปเขียนกันตอนไหนวะ ไม่รู้เรื่องเลย ก็แวะไปทักทายบ้างอะไรบ้าง ด้วยอารมณ์ที่คิดถึงบรรยากาศเก่าๆ

.

บางคนเหมือนติดจรวดไปแล้ว เราก็ไม่รู้หรอกว่าเค้ามีความสามารถขนาดนี้ตอนแรก ดีใจด้วยนะเพิ่ล นายมันของจริง

.

ไอห่าล็อคอินเข้ามาตอนแรกๆแม่งก็ไม่คิดว่าจะเป็นเรื่องเป็นราวขนาดนี้ แม่งกลายเป็นเรื่องจริงจังเฉย แต่ชอบนะ เหมือนอยู่กับพวกเมากาวแต่พวกเราไม่ได้แค่นั่งตาลอยกัน แต่เราทำให้มันเกิดขึ้นมาจริงๆหว่ะ

.

ตอนนี้เดาอนาคตไม่ถูกเหมือนกัน อนาคตคงแล้วตลาดมันจะกำหนด เราก็สิงสถิตย์อยู่ในนี้เหมือนเดิมแหละ ใครอยากทำอะไรก็ทำไป

.

แต่ที่แน่ๆที่นี่ให้ข้อคิดชีวิตผมแบบที่ผมไม่เคยได้รับมาก่อน จริงๆอุปสรรคสำคัญที่สุดในชีวิตของเราอาจจะเป็นตัวเราเองก็ได้

.

ตอนนี้ผมก็พยายามท้าทายตัวเอง ในสิ่งที่คิดว่าตัวเองทำไม่ได้ พยายามปรับอารมณ์ตัวเองทำให้ตัวเองอารมณ์ไม่เหือดแห้ง ไม่งั้นตัวผมก็กลับไปเป็นเหมือนเดิมอีก หมดไฟในการใช้ชีวิต

.

นี่เค้นอารมณ์สุดๆแล้วนะว้อยย เบียร์ก็หมดแล้ว

ว๊ากกก🔥🔥🔥

T.tukjedsadatik

#อยากนิ้วล็อคแต่หัวแม่งจะน็อคก่อน

#siamstr