Yohannes timmert internationaal aan de weg, maar Muiderberg blijft thuishaven
Afgelopen jaar brak topvoetbalster Lily Yohannes (18) internationaal door na haar transfer van Ajax naar grootmacht Lyon, met als kers op de taart een wereldgoal in de Champions League. Alle reden voor een nadere kennismaking, vlak voordat ze de feestdagen in Muiderberg doorbrengt.
Een mailtje van de vader van Lily Yohannes: "Kunnen we het interview toch in de kerstvakantie doen? Morgen heeft ze training, Franse les en een etentje met het team. Vrijdag training en Franse les, en mijn neven en nichten komen naar Lily's wedstrijd kijken."
Dit is het leven van de topvoetbalster in een notendop. Haar vader Daniel, die ook haar manager is, weet wat de hitte van doorbikkelen doet met haar energie: het zet het verkeerde in de fik.
Pendelen naar de top
Er komt zoveel op zijn 18-jarige dochter af. Wedstrijden, prestatiedruk, media-aandacht. Waar hij kan, probeert hij haar te begeleiden. Daar gaat hij ver in. Zijn vrouw en hij pendelen om en om tussen hun huis in Muiderberg - waar Lily's oudere broers wonen - en haar appartement in Lyon, om ook hun dochter een gezinssituatie te bieden. "We geloven in een goed support system. Lily moet zichzelf kunnen zijn."
Dat betekent ook: mensen om zich heen hebben die haar niet behandelen als een superster. Dus zegt hij rustig als ze na een training doodmoe thuiskomt: kook jij? Ook als ze hem smeekt of hij please wil koken. "Haar moeder is iets toegeeflijker dan ik", lacht hij.
In een kleine drie jaar tijd is er veel gebeurd. Toen ze 15 was, werd Yohannes de jongste speler (van de mannen én vrouwen) die een profcontract tekende bij Ajax. Zeven maanden later was ze de jongste die ooit in de groepsfase van de Champions League startte. Op haar zestiende werd ze de op twee na jongste doelpuntenmaker in de geschiedenis van het Amerikaanse nationale vrouwenelftal.
Beseft ze wat haar allemaal overkomt? "Soms wel, dan sta ik stil bij wat ik al heb meegemaakt. Het gaat sneller dan ik had verwacht", zegt ze in het Engels, de taal waarin ze zich het beste kan uitdrukken.
De Amerikaanse Yohannes, van Eritrese afkomst, heeft sterke voetbalgenen. Haar grootvader, Bokretsion Gebrehiwot, kwam uit voor Ethiopië, het land waar Eritrea tussen 1950 en 1993 deel van uitmaakte. Ook haar oudere broers voetballen, beiden in Nederland.
Haar talent is onmiskenbaar. Ze is een routinier op het middenveld, manoeuvreert soepel door volle zones. Ze bekijkt situaties als een havik. "Visie is mijn kracht", zegt ze zelfverzekerd. "Ik lees het spel, ben creatief op verschillende manieren, wil dingen creëren en uitproberen. Daar train ik ook op."
Ze heeft een feilloos gevoel voor timing. Dat bleek onlangs uit haar doelpunt vanaf de middencirkel in de Champions League, dat in de media omschreven werd als 'buitenaards'.
"Het is een ongelooflijk gevoel, in de Champions League spelen. Alles gebeurde heel snel. Ik had de bal, zag dat de keeper van de doellijn stond en ging ervoor." Haar opa speelde ooit in de Afrika Cup en scoorde ook vanaf de middenlijn. Ze kent het verhaal. "Dat ik dit nu ook doe, hetzelfde type doelpunt... Zo cool."
Druk om te winnen
Bij voetbalgrootmacht OL Lyonnes heeft ze de afgelopen maanden een enorme groei doorgemaakt, zegt ze. Onder de nieuwe coach Jonatan Giráldez (34), voormalig trainer van FC Barcelona, jagen ze op hun negende Champions League-titel en 19de landstitel.
"Jonatan maakt heel duidelijk hoe hij wil dat we spelen. Trainingssessies voelen als mini-wedstrijden, met druk om te winnen. Bij Lyonnes ben ik fysiek sterker geworden. Ook ontwikkel ik me op tactisch en technisch gebied... ja, ik leer veel elke dag."
Haar carrière mag snel gaan, Yohannes neemt voor grote beslissingen, zoals een transfer van Ajax naar Lyon of uitkomen voor het Amerikaanse nationale team veel tijd. De keuze die ze in 2024 had om voor Oranje of de Verenigde Staten (waar ze tot haar tiende woonde) uit te komen, was dan ook een zorgvuldig proces. Er werd door zowel Oranje als Team USA aan haar getrokken.
Toen ze uiteindelijk voor haar geboorteland koos, werd dat niet door iedereen, https://nos.nl/artikel/2545930-bondscoach-jonker-kritisch-over-keuze-yohannes-voor-vs-had-ze-ook-meteen-kunnen-zeggen
, begrepen. Ze wil het er liever niet meer over hebben. Wel zegt ze: "Ik heb nooit ergens spijt van."
Eergevoel
Bij haar debuut in de vriendschappelijke wedstrijd tegen Zuid-Korea in 2024 (3-0) scoorde ze meteen. "Als ik terugkijk op die periode voel ik me ontzettend blij. Het team geeft me zoveel energie, het is een eer om mijn land te vertegenwoordigen, Emma (Hayes, red.) is een waanzinnige trainer van wie ik veel leer."
Amerika is het twee na beste voetballand ter wereld. En een van haar grote doelen is een WK winnen. Gaat dat in 2027 lukken? Ze lacht: "Ehm... dat durf ik nog niet te zeggen, ik werk er elke dag hard voor."
Ze is ook goed opgevangen bij Lyonnes, zegt ze, waar de aanvoerder van het Amerikaanse team - net als zijzelf - op het middenveld speelt. "Linds (Lindsey Heaps, voorheen Horan, red.) is zo'n lieve teamgenoot en vriendin. Ik kan met al mijn vragen bij haar terecht. We zien elkaar vaak - ook buiten het veld."
Uitje met Ajax-vriendinnen
Yohannes heeft tot 3 januari vakantie. Ze brengt de feestdagen door in haar ouderlijk huis in Muiderberg en ziet vriendinnen van Ajax. Velen spreekt ze nog dagelijks.
"Medespeelsters worden vaak je beste vriendinnen. We hebben vooraf een groepschat aangemaakt om elkaar te zien. Met Danique Tolhoek, Daliyah de Klonia, Kay-Lee de Sanders, Rosa van Gool... oh nu vergeet ik namen, dat is niet aardig van me."
Als ze tijd heeft kijkt ze de wedstrijden van de Ajax-vrouwen op tv, of volgt ze het liveblog. "Ik hoop dat ze dit seizoen kampioen worden."
Klankbord
Hoe ziet haar eigen 2026 eruit? "Ik wil winnen wat er te winnen valt. En verder ga ik na de zomer studeren aan de universiteit. Iets met economie of business. Al blijft voetbal nummer één."
En echt op zichzelf wonen, wanneer gaat dat gebeuren? "Dat doe ik af en toe al", antwoordt ze. "Maar ik zou nu nog niet anders willen dan samen met een van mijn ouders zijn." Dan valt ze stil. Dit goed uitleggen is belangrijk voor haar.
"Weet je, een thuis betekent ook een klankbord hebben. Voor alles. Vooral mijn vader is hierin belangrijk. Hij heeft me geleerd kritisch na te denken, situaties vanuit elke hoek te bekijken. Hij daagt me uit en maakt me aan het lachen. Echt, ik ben onwijs dankbaar voor wat mijn ouders voor mij over hebben."
Al zal ze vanavond wel gewoon zelf de vaatwasser moeten uitruimen.
