It reminds me of a nursery poem

by Ananda Chandra Agarwal

....

সুখ (Happiness)

.....

সুখ সুখ বুলি মানুহ বলিয়া

নেদেখে সুখৰ মুখ;

সুখ বিচাৰোঁতে পায় সংসাৰত

দুখৰ উপৰি দুখ |

দেখিও নেদেখা কিয় দিন-কণা

সুখযে হাততে আছে;

যিটে’ দিব পাৰে স্বাৰ্থ বলিদান,

সুখ ফুৰে পাছে পাছে |

....still makes sense,😄🎈💕☕👍.