۵۷ یا از طرف شوروی ساپورت میشد. تشکیلات آخوندی و توده ای پشتشون بود. کارای سازماندهیش جای دیگخ انجام میشد. اونا خیال میکردن دارن مبارزه میکنن
Discussion
نخوندم و نمیدونم. اما هرچی که بود، با هر هدف اشتباه، انگیزه مذهبی و فاندری شروری، داشتند یه کار جدی میکردن. چیزی که من هنوز ندیدم تو خودمون.
کاری که غیرممکن نیست اگه عزمش رو داشته باشیم. اگر هم نداشته باشیم و فرض رو بر این بذاریم که "تا فلان کشورا نخوان آخوندا هستند" (که شخصا قبولش ندارم) پس یعنی شکست و انفعال رو پذیرفتیم و همه فعالیتهامون پوچه.
اینکه میدونیم منفعلین ولی بازم منفعلیم خیلی ترسناکه. مثل وقای که داری کابوس میبینی، میدونی که کابوسه، ولی نمیتونی جلوشو بگیری