การละเล่นยุค 90 ของผมคือยิงนก ตกปลา ยกโขยงขี่จักรยานออกทุ่งไปกับฝูงวัว โดดน้ำบ่อทราย พวกยิงหนังกะติ๊กสวบกลางลูกมะม่วงมันอ่อน ของจริงต้องยิงตัดขั้วอย่าให้ช้ำ

.

พอขึ้น ป.6 เริ่มต้องเตรียมตัวเข้า ร.ร. มัธยม แม่ถึงส่งไปเรียนพิเศษในเมืองวันหยุด แม่งโคตรจา clash of civilizations อิ๊บอ๋าย เพื่อนที่นั่นคืออาตี๋อาหมวยแว่นหนา นั่งเล่น elite toy (ศัพท์จาก nostr nests) อ่าน harry potter ระหว่างรอคุณพ่อคุณแม่ขับรถยุโรปมารับงี้

.

เฮลโล่ยู๊โหนววว ดิสอีสอะปลาหมอ ดิสอีสกะปอม กะปอมที่ไอ้คูณเพื่อนชาวอีสานพลัดถิ่นของผมเพิ่งยิงหล่นลงมาแล้วจับหักกระดูกขาหน้าอย่างชำนิชำนาญเพื่อป้องกันไม่ให้มันหนี

.

วอท แว เวน วาย กับสิ่งนี้ 55

.

#siamstr

กิจกรรมเหมือนเฮียหมู เด๊ะ

จากที่ฟังหลายคนเมื่อวาน ไม่ต่างจากผมเลยครับ ผมก็ไม่มีของเล่นสมัยเด็ก พ่อ แม่ ซื้อรถบรรทุกดินให้แค่คันเดียว เท่านั้น เล่นจนพังคามือไม่เหลือแม้แต่ซาก 🤣🤣🤣

รถแข่งทาเมย่า คันนั้น ร้อยกว่าบาท ต้องอดออมไปกี่เดือนกว่าจะได้มาครอง คิดแล้วก็จนจ่นเนาะบ้านเราเนี่ย

Reply to this note

Please Login to reply.

Discussion

พอมีอยู่บ้างเหมือนกันครับ พวกรถแข่ง รถบังคับ หรือเครื่องเกม แต่พวกซูเนโอะแบบนั้นมันมีกันแค่ไม่กี่คนเล่นไม่สนุก ออกทุ่งดีกว่า จักรยานใครไม่มีใช้นั่งหรือยืนเกาะหลังกันไป

ดีกว่าผมหลายเท่านัก

ผมกว่าจะได้แต่ละอย่างต้องหักจากเงินค่าขนม สะสมเองไปเรื่อย อาศัยความทึกและอดทนรอบ

ยังดีสมัยนั้นได้ออกไปเที่ยวบ่อยๆ กับคณะทัศนะศึกษากับทางโรงเรียนพ่อ ได้เปิดหูเปิดตากว่าเพื่อนที่โรงเรียนเดียวกันอยู่หน่อยนึ่ง