สิ่งสำคัญที่สุดของคนที่สมาทานแนวคิดเริ่มต้นด้วยตนเอง คือ คุณควรเริ่มต้นที่ตัวเองจริงๆ ไม่ใช่ไปสั่งสอนคนอื่นให้เริ่มต้นด้วยตัวเอง ถ้าเขาขอคำแนะนำเราว่าทำยังไงดีก็อีกเรื่อง เราอาจจะแนะนำเขาได้ว่าควรทำยังงั้น ยังงี้ แต่ถ้าเขาไม่ได้ขอคำแนะนำ การไปเที่ยวบอกคนอื่นว่าเริ่มต้นที่ตัวเองสิ คือ การไร้ความรับผิดชอบ

ทำไมการบอกคนอื่นว่าให้เริ่มที่ตัวเองจึงถือว่าไร้ความรับผิดชอบ เพราะแต่ละคนมีเงื่อนไขในชีวิตไม่เหมือนกัน การเริ่มต้นด้วยตัวเองของแต่ละคนต้นทุนไม่เท่ากัน

จุดอ่อนที่ร้ายแรงที่สุดของคนที่สมาทานแนวคิดเริ่มต้นด้วยตนเองไม่ว่าจะจากแนวคิดแบบพุทธหรือสโตอิกคือ พอจัดการตนเองได้ดี รับมือกับอารมณ์ตัวเองได้ ก็จะเริ่มคิดว่า มันก็ไม่ยากนี่หว่า ทำไมคนอื่นไม่รู้จักทำบ้างวะ แล้วก็เริ่มดูแคลนคนอื่นว่าไม่รู้จักเริ่มที่ตัวเอง ทั้งที่จริงๆ ตัวคุณเองก่อนจะมาถึงจุดที่ลงตัว รับมือสรรพสิ่งรอบตัวได้ คุณก็หัวหมุน ทำอะไรไม่ถูกมาก่อน แต่เมื่อเรารับมือกับปัญหาของตัวเองได้ ปัญหาของคนอื่นจะดูกระจอกเสมอ

ด้วยเหตุนี้ พวกนักคิดสโตอิกถึงมีโคว้ททำนองว่า ให้เคร่งครัดกับตนเองและผ่อนปรนกับคนอื่นเยอะแยะไปหมด เพราะคนเรามักเผลอมองปัญหาของคนอื่นด้วยมุมของตัวเองเสมอโดยลืมไปว่านั่นคือปัญหาของคนอื่น เราควรมองในมุมของคนอื่นด้วย ไม่ใช่มองจากมุมคนนอกอย่างเดียว

การที่คุณหาทางออกปัญหาในชีวิตคุณได้เป็นเรื่องน่ายินดี แต่คุณก็ไม่ควรใช้ไม้บรรทัดของตัวเองมาใช้เป็นเกณฑ์ตัดสินปัญหาของผู้อื่น ถ้าอยากช่วยเขาก็ช่วย ถ้าไม่ช่วยก็ไม่ต้องไปชี้หน้าด่าเขาว่าโง่จริงๆ ทำไมไม่ทำแบบกู

ถ้าจะเริ่มต้นด้วยตัวเองจริงๆ ก็ควรเริ่มด้วยการไม่ไปเสือกปัญหาของคนอื่น

เอวัง

#Siamstr