- เหตุแห่งความบังเอิญไม่มีอยู่จริง

บทสนทนาในรังนกเมื่อคืนที่ผ่านมาเช่นเคยว่าผมได้ข้อคิดอะไรหลายๆอย่าง จากการฟังการพูดคุย และเป็นตัวช่วยได้ดีถ้าหากเกิดเหตุการณ์เหล่านี้ขึ้นกับตัวเอง แต่สิ่งเหล่านั้นเป็นเพียง ข้อมูล หรือทฤษฎี หากไม่มีการฝึกฝน ขัดเกลา ให้ชำนาญ ผลที่ได้ย่อมมีแต่เพียงเล็กๆน้อยๆ

- เหตุเมื่อไม่นานมานี้เมื่อผมเข้าสู่ท้องทุ่งม่วงและเข้าไปในรังนก คำว่า “พุทธวจน”

ที่ผมเคยเห็นหรือเคยได้ยินผ่านมา ได้ดังขึ้นอีกครั้ง ผ่านเสียงนุ่มลึกของ ชายชาวคริสเตียน นามว่า พี่เป็ด ด้วยส่วนตัวผมเองนั้นชื่นชอบไปในแนวทาง ระเบิดภูเขา เผาพระไตรปิฎก ของนิกายฉับพลัน เพราะเป็นอะไรที่ฉับไว ไม่อ้อมค้อม แต่หากต้องอาศัยความเชี่ยวชาญและชำนาญของผู้เป็นอาจารย์ ครั้งหนึ่งผมถึงขั้นบอกกับตัวเองว่าจะเลิกอธิบาย ธรรม ในแบบเนิ่นช้าไปเลย เพื่อฝึกตามแนวทางของเซ็น

- ผมมีความตั้งใจหลังจากที่ได้ฟังเสียงพี่เป็ดว่า คงต้องอ่าน พุทธวจน สักครั้ง แม้ว่าตอนนี้ยังไม่มีหอยไปซื้อหนังสือ(ผมชอบสัมผัสกระดาษ) แต่ก็มีให้อ่านในรูปแบบออนไลน์ถึงขนาดเป็น app เลยก็มี ผมอ่านไปถึง หลักที่ใช้ในการพูด 6 อย่าง แต่ผมจะทำการมัดรวมไว้ 3 และผมขอใช้คำตามหนังสือนะ

1 : ไม่กล่าววาจานั้นกับผู้อื่น

: วาจาใด อันไม่จริง ไม่แท้ ไม่ประกอบด้วยประโยชน์ และไม่เป็นที่รักที่พึงใจ

: วาจาใด อันจริง อันแท้ แต่ไม่ประกอบด้วยประโยชน์ และไม่เป็นที่รักที่พึงใจ

: วาจาใด อันไม่จริง ไม่แท้ ไม่ประกอบด้วยประโยชน์ แต่เป็นที่รักที่พึงใจ

: วาจาใด อันจริง อันแท้ แต่ไม่ประกอบด้วยประโยชน์ แต่เป็นที่รักที่พึงใจ

2 : เลือกเวลาที่เหมาะสมเพื่อกล่าววาจา

: วาจาใด อันจริง อันแท้ ประกอบด้วยประโยชน์ แต่ไม่เป็นที่รักที่พึงใจ

3 : รู้จักเวลาที่เหมาะสมเพื่อกล่าววาจา

: วาจาใด อันจริง อันแท้ ประกอบด้วยประโยชน์ และเป็นที่รักที่พึงใจ

- หากเราเลือกฝึกเป็นผู้ฟังบทสนทนา เราเพียงแต่รู้ว่าบทสนทนานั้นเป็นไปอย่างไร โดยที่ไม่ต้องตัดสิน ประโยชน์ที่เกิดจากการฟังย่อมตกอยู่ที่ตัวเรา

- โดยภาพรวมแล้วการเข้ารังนกเมื่อคืนช่วงเวลาประมาณ 3 ชั่วโมงนั้นดีทีเดียวครับ แต่ผมต้องถอนตัวเองออกมาก่อนเพราะเที่ยงคืนกว่าแล้ว

Have a good day #siamstr

-